Encamên lêgerînê
afi fîz, qapan, fors, fiyaqe *yanındaki kıza afi yapıyor=forsa xwe diavête keçika li balâ (argo)
fîz, qapan, fors, fiyaqe * yanındaki kıza afi yapıyor forsa xwe diavête keçika li balê (argo)m
afi kesmek (satmak veya yapmak) li (yekî) fors kirin, fors avêtin (yekî), fors kirin, li ser serê (yekî) fors kirin
afif bnr iffetli
bnr iffetli
afife (jina) namûskar, binamûs, biîfet rd
(jina) namûskar, binamûs, biîfet rd
afili forsek, bifors, bifîz, biqapan rd
forsek, bifors, bifîz, biqapan rd
afiş sewyan, afiş
sewyan, afîşm
afiş asmak afîş pê ve kirin, afîş pê ve danîn, afîş daliqandin
afîş pê ve kirin, afîş pê ve danîn, afîş daliqandin
afiş yutmak (bi vir û derewan) pê xapîn
(bi vir û derewan) pê xapîn
afişçi afîşker, hunermendê ku afîşan çêdike
afîşker, hunermendê ku afîşan çêdike nd/nt
afişçilik afîşkerî m
afîşkerî m
afişe bihîstî, diyarbûyî, aşîkarbûyî rd
bihîstî, diyarbûyî, aşîkarbûyîrd
afişe etmek aşkere kirin, dan der, daxuyandin, diyar kirin (birini) afişe etmek (yek) li gazeteyan xistin
aşkere kirin, dan der, daxuyandin, diyar kirin (birinI)
afişlemek I. ragihandin (bi riya afîşê) 2. nîşan dan, nimandin, wesfandin
1. ragihandin (bi riya afîşê) 2. nîşan dan, nimandin, wesfandin l/gh
afişte kalmak Li afîş man (ji bo leystikê) bi rojan leyistin
li afîş man (ji bo leystikê) bi rojan leyistin
afiyet xweşî, bijûndarî, efiyet nd
xweşî, bijûndarî, efiyetnd
afiyet bulmak baş bûn, pak bûn, rihet bûn
baş bûn, pak bûn, rihet bûn
afiyet olsun noşî can be, cihekî te pê neêşe, efiyet be, sihet be
noşî can be, cihekî te pê neêşe, efiyet be, sihet be
afiyet şeker olsun efiyet û şîfa be, noşîcan be
efiyet û şîfa be, noşîcan be
afiyet üzre olmak di xweşiyê de bûn
di xweşiyê de bûn
afiyetle bi efiyet, bi xweşî
afiyetle bi efiyet, bi xweşî
afir yemlik.
m yemlik (hayvanlara yem verilen yer veya kap)ê gayê kilo sümüklü, burnu sümük dolu kimse
afir (ii) bnr nifir û afir
afiran m yaratım
afirandar bnr afirandêr
afirandek rz/m türeme
afirandêr nd/nt 1. yaratıcı 2. yaratıcı, kreatör
afirandêrî m 1. yaratıcılık 2. yaratıcılık, kreatörlük
afirandî nd 1. yaratık, mahlûk 2. rd yaratılmış olan
afirandin m 1. yaratma, yaratış 2. yaratma (yeni bir şey yapma) 3. türetme
l/gh 1. yaratmak 2. yaratmak (yeni bir şey yapmak) 3. türetmek
afirandox nd/nt yaratıcı
afirandoxî m yaratıcılık
afiredok rd yaratıcı
afirendekar bnr afirîdekar
afirendekarî bnr afirîdekarî
afirî rd yaratılmış olan
afirîde nd 1. yaratık 2. m yapıt, eser
afirîdekar rd yaratıcı
afirîdekarî m yaratıcılık
afirîn m yaratılma
l/ngh yaratılmak
afirîndar bnr afirandêr
afirînek m 1. yaratı, yaratım, kreasyon 2. yaratı, kreasyon (bir terzinın veya moda evinin yaratığı her türlü yeni model) 3. eser * afirînekên bijartî yên Celadet Bedirxan Celladet Bedirhan’ın seçilmiş eserleri
afirînende n 1. Yaradan 2. rd yaratıcı
afirînendetî m yaratıcılık
afirîner rd yaratıcı
afirînerî m yaratıcılık
afirînok bnr afirîner
afirînokî bnr afirînerî
afirîş m yaradılış, fıtri
afirîştî m doğuştancılık, fıtriye
afirok m huy, yaradılış
afirander (navdêr, nêr) (navdêr, mê) kesê afirandinê diket
afirandêr (navdêr, mê) nivîskar, kesa/ê karê wê/wî nivîsîn (bi taybetî nivîsîna pirtûkan).
Bide ber: çîrroknivîs helbestvan romannivîs esayîst.
ji: afirandin + -dêr.
Herwiha: afrandêr
afirandêrî (navdêr, mê) afirînerî, afirînendetî, afirandoxî.
ji: afirandêr + -î
afirandî (rengdêr) (navdêr) tişta/ê ku hatiye afirandin, çêkirî, diristkirî, sazkirî, kirî, dirist, çakkirî, saxkirî.
Herwiha: afrandî efirandî efrandî.
ji: afirandin - -in + -î
afirandin (lêker)(navdêr, mê) xuliqandin, çêkirin, peyda kirin, saz kirin: Yezdanî mirov afirandine. (Xwedê mirov xuliqandine.) Em dixwazin muzîkek nû biafirînin. pêk anîn, amade, encam dan.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئافراندن.
Herwiha: afrandin, efrandin, efirandin.
Hevwate: xuliqandin. Tewîn: -afirîn-, -afirên-.
Têkildar: afirîn.
Bide ber: dan, welidandin, zan.
ji: jiari, hevreha farisî آفریدن (aferîden), pehlewî afrîten, herwiha hevreha aferîn û nifrîn yên kurmancî.
: afirandî, afirîner, afirînerî, afirmend
afirandînas (navdêr, mê) ontolojîst.
ji: afirandî +-nas
afirandînasî (navdêr, mê) ontolojîk.
ji: afirandî +-nasî
afire gameşan bû warê gelşa meşan (biwêj) her tişt li gorî rewş û naveroka xwe encam dide. afire gameşan dibe warê gelşa meşan. ma lê çi hêvi dikir? jijinên wisa bepeşk jî encamen wisa der ten.
afirîd (navdêr) afirandî, mexlûq, heyber, mirov û ajel û hemû tiştên ku hatine afirandin.
Herwiha: afrîd.
Bide ber: efrîd.
ji: Têkildarî afirandin
afirîn (lêker)(navdêr, mê) xuliqîn, welidîn, çêbûn, saz bûn, dirist bûn, peyda bûn, hatin xuliqandin, pêk hatin, bûn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئافرین.
Herwiha: afrîn efirîn efrîn.
Têkildar: afirandin.
: afiriyayî afirî
afirîndêr bûn (navdêr, mê) dahêner.
ji: afrîn +-dêr
afirînek (navdêr, mê) afiriner, afirinende, afirandêr, afirandox, afiran, xulq.
ji: afirîn +-ek
afirînende (navdêr, mê) Yezdan, Xweda, Xwedê, Xuda.
ji: afirîn +-ende
afirînendetî (navdêr, mê) afirînerî, afirandêrî, afirandoxî.
ji: afirînende +-tî
afirîner (navdêr) kesa/ê tiştekî/ê diafirîne, kesa/ê tiştek afirandiye, kesa/ê karê wê yan wî afirandin, kesa/ê hinêra afirandinê heye.
Herwiha: afirêner afirmend afrêner afrîner efirêner efirîner efrêner efrîner.
Hevwate: çêker duristker sazker xaliq xuliqîner.
ji: afirîn + er.
: afirînerî
afirînerî (navdêr, mê) rewşa afirînerbûnê, afirînendetî, afirandêrî, huner, hinêr, şiyan, jê hatin, karîn, kanîn, hunerî.
ji: afirîner + -î
afirmend (navdêr) kesa/ê tiştekî/ê diafirîne, kesa/ê tiştek afirandiye, kesa/ê karê wê yan wî afirandin, kesa/ê hinêra afirandinê heye, Afirmend: Yezdan, Xwedê, Perwerdigar.
Herwiha: afirîner.
Hevwate: çêker duristker sazker.
ji: afir + mend.
: afirmendî
afirmendî (navdêr, mê) rewşa afirmendbûnê.
ji: afirmend + -î
afirnayîş (Zazaki) (navdêr)pelaxtin, eciqandin
afirr (navdêr, nêr) di govê anku axurê ve ew cih yê ku heywan alifî anku êmî jê dixwin.
Herwiha: afir afr...afrr....
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئافڕ.
ji wêjeyê: Afirê gamêşan, bû warê qelsemêşan..
ji: Ji Proto-aryayî a-hverene (ya ku xwarinê dide, ji a- + Proto-hindûewropî swel-: xwarin), hevreha din ya kurmancî axur, pehlewî axwerr-, farisî اخور (axûr). Heman peyv ketiye ermenî û tirkî jî, bi tirkî ahır..
: afirrk
afirrîş (navdêr, mê) maderzad, fitrat, xûy, rewişt, xulq, maya, siruşt, siruşt.
ji: afirr +-îş
afirya (Zazaki) pelixî, eciqî
afiryaya (Zazaki) pelixî, tiştê ku pelixîye
afiryayene (Zazaki) pelixîn
afiyet (navdêr, mê) noşîcan, noş, xweşî, bo tendiristiyê xweş yan baş: Afiyet be! (Xêrê jê bibînî! Bixêr be! - ji kesekî re tê gotin yê ku tiştekî dixwe yan vedixwe).
Herwiha: afyet, afiyet, afyet.
ji: Ji erebî.
: afyetî
afiyet bo (Zazaki) afiyet be, noşîcan be, jiyan be
afire agir girtî, ê ku dişewite, bi şewat
afirandî creature
afirandin (v) to create; (n) creation
v.t. to create
v.t. to create
afirmend creator
afirandin erschaffen
Opus
Werk
afirandin erfinden
erschaffen
erzeugen
gründen
hervorbringen
ins Leben rufen
afirandin pêk anîn ableiten
afirin geschehen
afir m. arige, are, hare m.
afirandî rd. afernaye, mexlûq, xuliq, xaliq, benî, afarnaye
afirandin lg. . afernayene, xuliqnayene, xaliqnayene, afarnayene
m. afernayis, virastis, xuliqnayis, xaliqnayis n.
afirîn m. aferîyayis, xuliqîyayis, xalîqîyayis n.
lng. aferîyene, xuliqîyene, xaliqîyene
afirînek n. afernayox, xuliknayox, virastox, afarnayox n.
m. aferneke, esere, vergure, berheme m.
afirînende m/n. afernayox, xuliknayox, virastox, afarnayox n.
afirînendetî m. afernayoxîye, xuliknayoxîye, afernayoxênî m.
afirîner m/n. afernayox, xuliknayox, virastox, afarnayox n.
afirînerî m. afernayoxîye, xuliknayoxîye, afernayoxênî m.
afirandin afirandin, xuliqandin, dan