Encamên lêgerînê
acûr acur.
m kiremit, tuğla
acûrfiroş nd/nt kiremitçi, tuğlacı (satan)
acûrfiroşî m kiremitçilik, tuğlacılık
acûrker nd/nt tuğlacı (imal eden kimse)
acûrkerî m tuğlacılık
acûrpêj nd/nt kiremitçi (imal eden)
acûrpêjî m kiremitçilik
acûr (navdêr, mê) libin, blok, xişt, tuxle, kelpîç, kerpîç, qalibên ji herriyê yan çîmentoyê çêkirî yên ku li ser û li rex hev tên danîn û dîwar jê çêdibin.
Herwiha: acîr, acwîr.
ji: hevreha tirkî acur, erebî آجر (acurr), farisî آﮔور (agûr)/آجر (acur), aramî ܐܓܘܪܐ (ağora), ermenî ագուռ (aguṙ), gurcî აგური (aguri), akadî ???? (agurru, ukurru Ù.KU.RU.UM)... jirojhilati..
: acûrçêker, acûrçêkerî, acûrik, acûrî, acûrsaz, acûrsazî, acûrsazk, acûrk
acûrfiroş (navdêr, mê) livînfiroş, kiremîtfiroş, tuxlefiroş.
ji: acûr +-firoş
acûrfiroşî (navdêr, mê) livînfiroşi, kiremîtfiroşî, tuxlefiroşî.
ji: acûr +-firoşî
acûrî (navdêr, mê) rewşa acûrbûnê.
ji: acûr + -î
acûrker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê acûr dike.
ji: acûr + -ker
acûrpêj (navdêr, mê) livînpêj.
ji: acûr +-pêj
acûrpewj (Zazaki) acurpêj, ew kesê ku acuran (kîremîtan) dipêje
acûr m. bot. kute, xîrtik, xitî, acûr n.
m. kasik, kîremît, xilik, kîramîd n.
acûrfiros m/. tuxlarotox n.
acûrfirosî m. tuxlarotoxîye, tuxlarotoxênî m.
acûrker m/. tuxlavirastox, tuxlacî n.
acûrpêj m/. kasikpoj, kîremîtpoj, xilikpoj n.