Encamên lêgerînê
aşûfte m aşüfte
aşûftetî m aşüftelik
aşûjin m kazıl , uçkur (torba, kese ağzını büzmek için bağ)
aşûran m aşure
aşûre m aşure * roja aşûreyê aşûre günü
aşût, aşûte m çığ
aşû (rengdêr) pîs, gemarî, pelîd, alûde, qirêj, heram.
Têkildar: aşo.
ji: aşûyî
aşûjin derzîya mezin a girêdana cewalan
aşûn (navdêr, mê) şûjin
aşûr (navdêr, mê) xwarinek biav a ku bi gelemperî ji genim, nok, mewij, gelek cûreyên din ên şîrîn, mize û, kel wek şorbeyê li dehê meha Muharemê ê misilmanan têt çêkirin û li derciran û hevsiyan têt belav kirin..
Herwiha: Aşûran, eşûre.
: aşûrî
aşûra (navdêr, mê) roja bibîranîna şehîdbûna Hisênê kurrê îmam Elî û neviyê Mihemed-pêxemberî(rojek giring e li cem şîiyan).
Têkildar: Sûriye.
Bide ber: Aşûr.
ji: ji erebî عاشوراء (aşûrai) anku dehem ji ber ku ew roj dikeve 10ê meha miheremê.
: aşûrayî
aşûrayî (navdêr, mê) rewşa aşûrabûnê.
ji: aşûra + -yî
aşûrî (navdêr) rûniştvanê/a Aşûra berê, fileyên Iraqê yan Sûriyeyê, zimanê wan fileyan.
Herwiha: asûrî.
Têkildar: Sûriye.
ji: Aşûr + -î.
: aşûrîtî
aşûrîtî (navdêr, mê) rewşa aşûrîbûnê.
ji: aşûrî + -tî
aşûyî (navdêr, mê) pîsatî, gemar, pelîdî, alûdeyî.
Têkildar: aşotî aşoyî aşûtî