Encamên lêgerînê
şivan şîn, şîwen m
şîn, şîwen m
şivan çoban.
nd/nt 1. çoban 2. rençberlerin sondakisine verilen ad
şivandilke zo/nd bir kuş
şivanetî m çobanlık
şivanî m 1. çobanlık 2. wj pastoral
şivanî kirin çobanlık etmek
şivankî çobanca, çobana yaraşır biçimde * şivankî av vexwar
şivanmijolk zo/m çobanaldatan kuşu
şivano ço û dar, bûkê pê û par herşeyin hayirlisi
şivanok (i) bot/m deve tabanı (Phlodentron)
şivanok (ii) zo/m saka kuşu
şivanrêk m çobanların kullandığı yol, bir tür patika
şivanşitexalik zo/m çobanaldatan (Caprimulgus europeus)
şivanşitexelînek zo/m çobanaldatan (Caprimulgus europeus)
şivanşitexelîng zo/m çobanaldatan (Caprimulgus europeus)
şivanşteklik zo/m çobanaldatan kuşu
şivantî m çobanlık
şivantî kirin çobanlık etmek
şivanxapînok zo/m çobanaldatan, keçisağan, dağ kırlangıcı (Caprimulgus europeus)
şivan kesê ku diçe ber pêz û wan diçêrîne; çovan *“şivanê jêhatî, pêz nade guran”
(navdêr) kesa/ê ku sereguhiya pezî yan terşî dike, kesa/ê ku pezî yan terşî dibe çerînê û çavdêriya wan dike, (mecazî) rêber, birêveber, pêşeng, pêşewa, serok.
Herwiha: şvan, mêşinvan.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: شڤان.
Bide ber: bêrîvan, dajo, gavan.
Bi zaravayên kurdî: hewramî: şiwane, kurmancî: şivan, soranî: şiwan, şuwan, zazakî: şiwane.
ji: hevreha soranî شوان (şiwan), kurdiya başûrî şiwan, şuwan, şahzênî/şêxbizinî şuwan, şowan, zazakî û hewramî şiwane, belûçî şipank, farisî چوبان (çûban) ku bi forma xwe ya kevntir شبان (şoban) bû, pehlewî şupan, şpan, avestayî fşupane- ji fşu- (pez) + pane- (-van, -parêz) ji Proto-hindûewropî peku- (pez) + pe- (payîn, parastin, -van) anku şivan: pezvan, pezparêz, bide ber gavan (gaparêz). Berevajî ku bi gelemperî tê bawerkirin, ne têkilî peyva şiv e. Herwiha ne têkilî shepherd ya inglîzî ya şibî peyva şivan e. Çoban ya azerî, teterî û tirkî, չոբան (çʿoban) ya ermenî, çopan ya tirkmenistanî, چوپان (çûpan) ya urdûyî, चूपान (çûpan) ya hindî, choʻpon ya ozbekî, cioban ya romanî, чобанин (čobanin) ya bulgarî, чо̀бан/ čòban ya zimanên balkanî, чабан (çaban) ya rûsî... ji zimanên îranî, bi taybetî ji farisî bi rêya osmanî hatine wergirtin. Ji formên wan diyar e ku ew ji farisî, ne ji zimanekê din yê îranî belav bûne. Ev diyardeyeka giştî ye: ji ber tesîra dîrokî ya zimanê farisî, peyvên îranî yên li dinyayê belav bûyî hema-hema bêistisna ji farisî ne, ne ji zimanên din yên îranî wek kurdî, belûçî, peştûyî, osetî...Ji Durxaneya Cellikanî:Ji bo ez agahdariyên jorîn ser temam bikim,dikanim van hevokan li vir bizêdînim:Min ji zû de kifş kiriye ku peyva şivan ji du kiteyan pêk tê. Yek wek cenabê nivîskarê jorîn jî dabaş kirî `şi`ye ê dî jî `van` e. Kiteye `şi` helbet `pez` û kevintirîn şêweya peyva `pez` a hind û ewropiyan e.Nêziktirîn şêweya derbirin û bilêvkirina wê avestî ye ku we `fşu` û `pan` e.Pan hê jî di kurdî de wek lêkerek heye ``payîn ez bênderê dipêm``,``ez pêz dipêm`` hwd.Peyva îngîlkî `shepherd` rastûrê bi peyva kurdî şivan ve gizdar e.şhepa peyvê şêweyek kevin ji sheep ango pez a îngîlkî ye. Ger em peyva perginda germankî binêrin hê baştir difêrisin. Germankî şivan Schafhirte ye ku schaf rastûrê pez e û hirte payvan û parêzvan e. Arîşeya hirte û herd ê jî heye lê ew ne meseleya me ye.Peyva kurdî hewş û hewşo jî helbet ji şi derketiye ku tê wateya hewika şiyan ango hewîngeha pêz e. Her wiha peyv Schwzy` ku navê welatê swîs e berahîn ji vê şi ya kurdî a neolîtîkê tê û wateya wê jî rasterast `hewşo` ye.
: bêşivan, bêşivanî, bêşivanetî, bêşivanîtî, bêşivantî, bişivan, bişivanetî, bişivanî, bişivanîtî, bişivantî, şivandar, şivandarî, şivandarîtî, şivandartî, şivanetî, şivanî, şivanîtî, şivantî
şivan bûn (lêker)(Binihêre:) şivan
şivan û çavanan horehor e, bi wan watrê dinya kor e (biwêj) hin kes hew dizanin ku ji bilî wan û karên wan tiştekî girîng nîn e. şivan û çavanan horehor e, ewaû watrê dinya kor e. gelek kes ji bilî xwe, zêde kesî nabînin.
şivan û gavanan li hev dan, golikvan cirm dan (biwêj) yên ku heza wan qels in, gelek caran ziyane dibinin û neheq jî tên nîşandan. ve gavi ev dinyaya wisa bedad e. şivan û gavanan li hev dan, golikvan cirm dan. şikir wa ye he w a xweş hû.
şivanatî (navdêr, mê) garanvanî.
ji: şivan +-atî
şivanberx (navdêr, nêr) (navdêr, mê) şivanê berxan, berxvan
şivandar (rengdêr) bibirêveber, bipêşeng, bipêşewa, biserok.
ji: şivan + -dar.
: şivandarî şivandarîtî şivandartî
şivandarî (navdêr, mê) rewşa şivandarbûnê.
ji: şivandar + -î
şivanetî (navdêr)(Binihêre:) şivanî
şivanî (navdêr) karê şivanan (navdêr, mê) karê şivanan: Şivanî ne asan e..
Herwiha: şivanetî, şivanîtî, şivantî, şiwanetî, şiwanî, şiwanîtî, şiwantî, şvanetî, şvanî, şvanîtî, şvantî, şwanetî, şwanî, şwanîtî, şwantî.
ji: şivan -î.
Bikaranîn: Lêker: şivanî kirin. Navdêr: şivanîkirin
şivanî kirin (lêker)(Binihêre:) şivanî
şivanîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şivanî kirin
şivanîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) şivanî
şivanîtî (navdêr, mê) (Binihêre:) şivanî
şivankar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) şivanê kar û karikan, karikvan
şivanok (navdêr, mê) çavreşok, pêcanik, xîlok, xîlolîk (Phlodentron).
ji: şivan +-ok
şivanrêk (navdêr)(navdêr, mê) şivarêk
şivantî (navdêr)(Binihêre:) şivanî
şivanxapînok xapxapok, vîzvîjik, çûçika tûtelanî, şivanşitexelîng, şivanşitexelînek, şivanşitexalik, çivîka xaphinok, çûka şivanan, helo, çûçika tîtelanî, ebabîl, kilkehelsîne
şivan shepherd
(n.) participation, association
m. (obl. şivên) shepherd
şivantî f. shepherding.
şivantî kirin v.t. to shepherd, to be a sheep herder
v.t. to shepherd, to be a sheep herder
şivan Hirte
Schäfer