Encamên lêgerînê
şet 1. girêdan, bestandin, şidandin m 2. di muzîka Tirkî de meqamek mzk
1. girêdan, bestandin, şidandin m 2. di muzîka Tirkî de meqamek mzk
şetaret kêf, şayî, kêf û eşq m şetim çêr, dijûn, dijmîn, sixêf m
kêf, şayî, kêf û eşq m
şetim çêr, dijûn, dijmîn, sixêf m
şetlant şetland (qazaxê şetland) nd
şetland (qazaxê şetland) nd
şet n nehir
şet (ii) rd/h çapraz
şetat rd 1. şaşı 2. yamuk
şetefet m şatafat, cafcaf
şetefetî m şatafatlık, cafcaflık
şetek rd işegen
şetek berdan altını ıslatmak
şetekî m işegenlik
şetele m çığ
şetele hatin çığ düşmek
şetha rd uyanık,, bilinçli, aklı başında kimse
şethiye wj/m 1. şathiye (yergiye, alaya, şakaya yer veren manzum eser) 2. şathiye (Tanrı ile şakalı, takmalı bir söyleyişle, konuşur gibi yazılan tekke edebbiyatı şiir türü)
şetland nd şetlant
şetrenc m satranç
şetrencbaz nd/nt satranç oyuncusu
şetrencbazî nd/nt satranç oyunculuğu
şet xwar
1. seqet (rengdêr) seqet, kêmendam, qop, qoz, xûz, şel, şeht, şetik.
: şetane şetik şetî şetkî
şetane (rengdêr) bi awayekî şet.
ji: şet + -ane
şetbûyî (rengdêr) (Binihêre:) şet
şetê (rengdêr) birmîz, kelmîz, şeto, bixwevemîz
şetek (navdêr, mê) mîzek, kelmîsk, kelmîzek.
ji: şet +-ek
şetek berdan (lêker) (mîz) berdan, çemek berdan.
ji: şetek + berdan
şetele 1. şepe, renî, aşît 2. teşqele, karesat
(navdêr, mê) aşît, berfa bi carekê ji çiyayekî yan girekî têt xwarê, (mecazî) eda an jî bela weyla şetele li ser te de bihata heyyy....
Herwiha: şepe.
Bide ber: lehî.
ji wêjeyê: Ev şeteleya duzimanî dê koka me biqelîne
şetele bi ser (yekî) de hatin (biwêj) li rastî qeza û belayê hatin. hey bê şetele bi ser tê de bato, tu çawa ew qas fesadiyêpêk tînî? (nifir)
şetele bûn û ketin riya yekî (biwêj) belaya serî bûn. we navê min bihîstiye? ez elîpehlewan im. min seh kiriye ku dijmin li we bûite şetele, hatim alîkariya we. newzat nurullah
şetele hatin (lêker)(Binihêre:) şetele
şetelehatî (rengdêr) (Binihêre:) şetele
şetelehatin (navdêr, mê) (Binihêre:) şetele
şeteleyek jê re hatin tûşî karesatekê hatin
şetî (navdêr, mê) rewşa şetbûnê.
ji: şet + -î
şetik (rengdêr) (navdêr, nêr) şet, seqet, kêmendam, qop, qoz, xûz, şel, şeht
şetman (Binihêre:) şet
şetnebûn (navdêr, mê) keregêjbûn, vetewşin, gêjokîbûn, sersambûn, sergêjbun.
ji: şet +nebûn
şeto (rengdêr) birmîz, kelmîz, şetê, bixwevemîz
şetrenc sedrenc
(navdêr, mê) kişik, şak, şaxmat lîstikek stratejîk e ku du kes dijî hev kabikên xwe li ser malikên 8x8 dilivînin û tê dikoşin ku berikên hev bixwin.
Herwiha: satranc, setrenc, şatranc.
ji: ji sanskrîtî चतुरङ्ग (cátur-aṅga: çar lingên leşkeriyê anku şah, fîl, hesp û peyade). Guherîna Ç bi Ş di bin tesîra erebî de çêbûye..
: şetrencî, şetrenclîz, şetrenclîzî, şetrencvan, şetrencvanî
şetrencbaz (navdêr, mê) kişikbaz.
ji: şetrenc +-baz
şetrencbazî (navdêr, mê) kişikbazi.
ji: şetrenc +-bazî
şetrencî (navdêr, mê) rewşa şetrencbûnê.
ji: şetrenc + -î
şetrencvanî (navdêr, mê) karê şetrencvanan.
ji: şetrencvan + -î
şetrenczan (navdêr, mê) giriftarîzan.
ji: şetrenc +-zan