Encamên lêgerînê
şermokî m 1. utangaçlık, mahcupluk 2. utangaçlık, çekingen, sıkılganlık 3.rd/h utangaçça, çekingence
şermokî bûn l/ngh çekingenleşmek
l/ngh utangaçlaşmak, çekingenleşmek
şermokî kirin çekingen davranmak
utangaçlık yapmak
şermokîbûn m utangaçlaşma, çekingenleşme
şermokîtî m 1. utangaçlık 2. çekingenlik
şermokî (rengdêr) şermîn, şermok, şermoke, kesa/ê ku şerm dike, ne bisteh, ne wêrek di danûstandinên li gel xelkê de.
Dijwate: zirrşerm.
ji: şerm + -okî.
Bikaranîn: Lêker: şermokî bûn, şermokî kirin. Navdêr: şermokîbûn, şermokîkirin Rengdêr: şermokîbûyî, şermokîkirî.
: şermokîtî
şermokî bûn (lêker)(Binihêre:) şermokî
şermokî kirin (lêker)(Binihêre:) şermokî
şermokîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) şermokî
şermokîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) şermokî
şermokîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şermokî kirin
şermokîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) şermokî
şermokîtî (navdêr, mê) rewşa şermokîbûnê.
ji: şermokî + -î