Encamên lêgerînê
şermok sıkılgan, utangaç.
rd 1. utangaç, utangan 2. utangaç, çekingen
şermokane h 1. utangaçça 2. çekingence
şermokayî m utangaçlık, mahcupluk
şermoke rd 1. utangaç 2. kaçınık, sıkılgan
şermoke bûn l/ngh utangaç olmak
şermokebûn m 1. utangaç olma 2. utangaçlık 3. kaçınıklık, sıkılganlık
şermoker rd utangaç
şermoketî m 1. utangaçlık 2. kaçınıklık, sıkılganlık
şermokî m 1. utangaçlık, mahcupluk 2. utangaçlık, çekingen, sıkılganlık 3.rd/h utangaçça, çekingence
şermokî bûn l/ngh çekingenleşmek
l/ngh utangaçlaşmak, çekingenleşmek
şermokî kirin çekingen davranmak
utangaçlık yapmak
şermokîbûn m utangaçlaşma, çekingenleşme
şermokîtî m 1. utangaçlık 2. çekingenlik
şermoktî bnr şermokîtî
şermok (rengdêr) şermîn, şermokî, şermoke, kesa/ê ku şerm dike, ne bisteh, ne wêrek di danûstandinên li gel xelkê de.
Dijwate: zirrşerm.
ji: şerm + -ok.
: şermokî, şermokîtî, şermoktî
şermokane (rengdêr) fediyokane.
ji: şermok +-ane
şermoke fediyok, şeqizok
(rengdêr) şermîn, şermok, şermokî, kesa/ê ku şerm dike, ne bisteh, ne wêrek di danûstandinên li gel xelkê de.
Dijwate: zirrşerm.
ji: şerm + -oke.
Bikaranîn: Lêker: şermoke bûn, şermoke kirin. Navdêr: şermokebûn, şermokekirin Rengdêr: şermokebûyî, şermokekirî.
: şermoketî, şermokeyî
şermoke bûn (lêker)(Binihêre:) şermoke
şermoke kirin (lêker)(Binihêre:) şermoke
şermokebûn (navdêr, mê) (Binihêre:) şermoke
şermokebûyî (rengdêr) (Binihêre:) şermoke
şermokekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şermoke kirin
şermokekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) şermoke
şermoketî (navdêr, mê) rewşa şermokebûnê, şermezarî, şermokî, rûsarî, mehcûbiyet, fediyokî, fedokî, fedîkerî, şermkerî, fedîkarî, revokî, kûvîtî.
ji: şermoke + -î
şermokî (rengdêr) şermîn, şermok, şermoke, kesa/ê ku şerm dike, ne bisteh, ne wêrek di danûstandinên li gel xelkê de.
Dijwate: zirrşerm.
ji: şerm + -okî.
Bikaranîn: Lêker: şermokî bûn, şermokî kirin. Navdêr: şermokîbûn, şermokîkirin Rengdêr: şermokîbûyî, şermokîkirî.
: şermokîtî
şermokî bûn (lêker)(Binihêre:) şermokî
şermokî kirin (lêker)(Binihêre:) şermokî
şermokîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) şermokî
şermokîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) şermokî
şermokîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şermokî kirin
şermokîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) şermokî
şermokîtî (navdêr, mê) rewşa şermokîbûnê.
ji: şermokî + -î
şermok schamhaft
scheu
schüchtern
şermoke scheu