Encamên lêgerînê
şermende rd 1. utangaç, mahcup 2. çekingen
şermende bûn l/ngh mahcup olmak
şermende kirin l/gh mahcup etmek, utandırmak
şermendebûn m mahcup olma
şermendebûyîn m mahcup oluş
şermendekirin m mahcup etme, utandırma
şermendetî m 1. utangaçlık, mahcupluk 2. çekingenlik
şermendeyî m 1. utangaçlık, mahcupluk 2. çekingenlik
şermendeyî bûn l/ngh çekingenleşmek
şermendeyî kirin l/gh çekingen davranmak
şermendeyîbûn m çekingenleşme
şermendeyîkirin m çekingen davranma
şermende (navdêr, mê) şermok, şermoke, fediyok, fihitkar, fihitoyî, şermîn, fêdok, fedîker, şermelûd, şermker, fedîkar, fihêtkar.
ji: şerm +-ende
şermende bûn (lêker)(Binihêre:) şermende
şermende kirin (lêker)(Binihêre:) şermende
şermendetî (navdêr, mê) şermokî, şermokebûn, fediyokî, fihêtkarî, fihêtoyîtî, şermoketî, şermînî, fedokî, fedîkerî, şermelûdî, şermkerî, fedîkarî.
ji: şermende +-tî
şermendeyî (navdêr, mê) şermezarî, şermesarî, fedîkarî, mehcubiyet, fihetkarî, şermokî, şermikî, şermîsarî, rûsarî, mehcûbiyet, rûreşîtî, şermizarî, şermbûn.
ji: şermende +-yî
şermendeyî bûn (navdêr, mê) fehîtokî bûn, şermokî bûn, fediyokî bûn.
ji: şermende +-yî + bûn
şermendeyî kirin (navdêr, mê) şermokî kirin.
ji: şermende +-yî + kirin
şermendeyîbûn (navdêr, mê) fehîtokîbûn, şermokîbûn, fediyokîbûn.
ji: şermende +-yî +bûn