Encamên lêgerînê
şerh 1. jihevkirin, vekirin, şerh 2. rave, şîrove, şerh (ji bo şîrovekirina vegotin an jî pirtûkekê) 3. şerh (pirtûka ku ji bo mebesta şîrovekirina tiştekî hatiye nivîsandin) 4. şîrove (vegotina zelal û bikitekit) (mec) m
1. jihevkirin, vekirin, şerh 2. rave, şîrove, şerh (ji bo şîrovekirina vegotin an jî pirtûkekê) 3. şerh (pirtûka ku ji bo mebesta şîrovekirina tiştekî hatiye nivîsandin) 4. şîrove (vegotina zelal û bikitekit) (mec)m
şerh etmek şerh kirin, şîrove kirin
şerh kirin, şîrove kirin
şerha 1. zûl, şêrt, zolak, parçe 2. birin, kul m
1. zûl, şêrt, zolak, parçe 2. birîn, kul m
şerh 1. şerh, yorum, açımlama 2. şerh (bir şeyi açıklamak amlacıyla yazılmış kitap)
şerh kirin l/gh şerhetmek, yorumlamak, açımlamak
şerh etmek
şerhez nd/nt savaş yanlısı, savaş çığırtkanı
şerhezî m savaş yanlılığı, savaş çığırtkanlığı
şerhkirin m şerhetme, yorumlama, açımlama
şerh (navdêr, mê) şirove, ravekirin, îzah, ravek, tefsîr, têbînî, not, ronkirin, koment, komentar, zelalkirina bingeh û sedemên mijarekê yan bûyerekê.
Bikaranîn: Lêker: şerh kirin. Navdêr: şerhkirin Rengdêr: şerhkirî.
ji wêjeyê: Berpirsiyariya sunnetê beyan û şerh û tefsîra kitêba Xudê û cîh kirina muhtewa û naveroka wê ye ji nezerê hukmên şerî, fikrî û terbiyetî ve.(al-shia.com, jêwergirtin 2006).
ji: Ji erebî.
: şerhî, şerhkar, şerhkarî, şerhker
şerh kirin (lêker)(Binihêre:) şerh
şerhî (navdêr, mê) rewşa şerhbûnê.
ji: şerh + -î
şerhkarî (navdêr, mê) rewşa şerhkarbûnê.
ji: şerhkar + -î
şerhker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê şerh dike.
ji: şerh + -ker
şerhkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şerh kirin
şerhkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) şerh
şerh kirin darlegen
erklären
erläutern