Encamên lêgerînê
şen 1. şên, şeng, bikêf, gewz, şêndar, rûgeş *şen adam mirovê şên 2. şên, şênker *şen şarkılar stranên şênker 3. şên (tiştê ku nîşana şênbûnê ye) rd
1. şên, şeng, bikêf, gewz, şêndar, rûgeş * şen adam mirovê şên 2. şên, şênker * şen şarkılar stranên şênker 3. şên (tiştê ku nîşana şênbûnê ye)rd
şen şakrak (veya şen şatır) şên û şeng , şendil
şen şakrak (veya şen şatır) şên û şeng , şendil
şen şakrak kız şengezerî
şengezerî
şenaat qebîhî, xerabî, nemerdî m
qebîhî, xerabî, nemerdî m
şenelme 1. şênbûn, şênayîbûn 2. kêfkirin, kêfxweşbûn 3. edilîn, çêbûn (ji bo riwekan) m
1. şênbûn, şênayîbûn 2. kêfkirin, kêfxweşbûn 3. edilîn, çêbûn (ji bo riwekan) m
şenelmek 1. şên bûn, şênayî bûn (şên û ava bûna cihekî vala û xalî) l/ngh 2. kêf kirin l/gh, kêfxweş bûn l/gh, şên bûn l/ngh 3. edilîn l/ngh, çêbûn l/ngh, li xwe xistin l/bw (ji bo riwekan) *geçen sene diktiğimiz fidanlar şenelmiş şaxên ku me par ew danîbûn edilîne
1. şên bûn, şênayî bûn (şên û ava bûna cihekî vala û xalî) l/ngh 2. kêf kirin l/gh, kêfxweş bûn l/gh, şên bûn l/ngh 3. edilîn l/ngh, çêbûn l/ngh, li xwe xistin l/bw (ji bo riwekan) * geçen sene diktiğimiz fidanlar şenelmiş şaxên ku me par ew danîbûn edilîne
şeneltme şênayîkirin, şênkirin m
şênayîkirin, şênkirin m
şeneltmek şênayî kirin, şên kirin (avakirina cihekî vala) l/gh
şênayî kirin, şên kirin (avakirina cihekî vala) l/gh
şeni kotî, bed, kirêt, çepel, sik, şermnak rd
kotî, bed, kirêt, çepel, sik, şermnak rd
şenkaya Olîlî (Navçeyeke girêdayî Erzîromê)
şenlendirilmek hatin şênkirin l/tb
hatin şênkirin l/tb
şenlendirme şênkirin, kêfxweşkirin m
şênkirin, kêfxweşkirin m
şenlendirmek şên kirin, kêfxweş kirin, şad kirin l/gh
şên kirin, kêfxweş kirin, şad kirin l/gh
şenleniş 1. şênbûyîn, kêfxweşbûyîn 2. şênayîbûyîn, avabûyîn 3. şênbûyîn, şadbûyîn (mec) m
1. şênbûyîn, kêfxweşbûyîn 2. şênayîbûyîn, avabûyîn 3. şênbûyîn, şadbûyîn (mec) m
şenlenme 1. şênbûn, kêfxweşbûn 2. şênayîbûn, avabûn 3. şênbûn, şadbûn (mec) m
1. şênbûn, kêfxweşbûn 2. şênayîbûn, avabûn 3. şênbûn, şadbûn (mec) m
şenlenmek 1. şên bûn, kêfxweş bûn 2. şênayî bun, ava bûn (ji bo avakirina cihekî) 3. şên bûn, şad bûn (mec) l/ngh
1. şên bûn, kêfxweş bûn 2. şênayî bûn, ava bûn (ji bo avakirina cihekî) 3. şên bûn, şad bûn (mec) l/ngh
şenlik 1. şênayî, kêf û şahî *bu adam gittiği yere şenlik götürür ev mirov diçe ku bi xwe re şênayiyê jî dibe 2. şahî, şahîne (cejn û dawet) 3. mîhrican, festival 4. kêf (mec) m
1. şênayî, kêf û şahî * bu adam gittiği yere şenlik götürür ev mirov diçe ku bi xwe re şênayiyê jî dibe 2. şahî, şahîne (cejn û dawet) 3. mîhrîcan, festîval 4. kêf (mec)m
şenlik görmemiş (kesê) bêpîr û terbiye
(kesê) bêpîr û terbiye
şenlikli 1. şên (ava) *şenlikli bir köy gündeki şên 2. biheng, bibezm rd
1. şên (ava) * şenlikli bir köy gundekî şên 2. biheng, bibezm rd
şenliksiz 1. neşên *şenliksiz bir yer cihekî neşên 2. bêheng, bêbezm rd
1. neşên * şenliksiz bir yer cihekî neşên 2. bêheng, bêbezm rd
şenaq m idam
şenbaz bnr şahbaz
şendil rd şen şakrak
şenê nd bir oyun ismi
şene (i) çatal
şene (ii) m tırmık ( kabartılmış toprağın taşını, çöpünü ayıklamak için kullanılan seyrek dişli tarak biçiminde araç)
şene kirin l/gh tırmıklamak
şenekirî rd tırmıklanmış olan
şenekirin m tırmıklama
şeng keyifli, neşeli, şuh, yosma.
rd 1. şen, neşeli, canlı, coşkulu, cıvıl cıvıl * mirovê şeng şen adam 2. güzel, şuh 3. yosma
şeng (i) bot/m teke sakalı
şeng (iii) m sokma (haşereler için)
şeng û şong şen şakrak
şengdar rd sokucu
şengebî salkım söğüt.
bot/m salkım söğüt (Salix babylonica)
şengegul m bir tür gül
şengêl bot/m 1. çitlembik, melengiç (Celtis) 2. çitlembik, melengiç (bu ağacın meyvesi)
şengesiwar n 1. gözde süvari 2. atlı prens (yiğit) * keçikê şengesiwarê xwe dîtiye dê here kız atlı prensini görmüş gidecek
şengezerî m şen şakrak kız
şengî m 1. şenlik, neşelilik, canlılık 2. güzellik, şuhluk 3. yosmalık
şengik rd hafif, hoppa (ağır başlı olmayan)
şengikî rd hafifçe, hoppaca
şengikîtî m hafiflik, hoppalık
şengil çitlenbik; pistacia terenbinthus
şengilandin (i) m saç tuvaleti yapma
l/gh saç tuvaleti yapmak
şengilandin (ii) m yapıştırma
l/gh yapıştırmak
şengilîn (i) m saç tuvaleti yapılma
l/ngh saç tuvaleti yapılmak
şengilîn (ii) m yapıştırma
l/ngh yapıştırmak
şengirandin m sokma (haşereler için)
l/gh sokmak (haşereler için)
şengirîn m sokulma
l/ngh sokulmak
şengist m esas, ilke
şengişte m esas, ilke
şengîtî m 1. şenlik, neşelilik, canlılık 2. güzellik, şuhluk 3. yosmalık
şenî rd mekruh
şenik m çatal
şeniqandî rd idam edilmiş olan
şeniqandin m asma, asarak idam etme
l/gh asmak, asarak idam etmek
şeniqîn m asılma, asılarak idam edilme
l/ngh asılmak, asılarak idam edilmek
şenq m idam
şenq kirin l/gh idam etmek
şenqkirî rd idam edilmiş olan
şenqkirin m idam etme
şens bnr şans
şen (navdêr, mê) şene, şeneke, milhêb, çarguhk, pêncguhk, xirmaşe, xilmaşe.
Bide ber: -şen
şene alaveke çandiniyê ya ku çend heb tiliyên wê hene û pê giya û zad tê berhevkirin; çartil
(navdêr, mê) milêb, xirmaşe, çarguh, pêncguh, çarguhk, pêncguhk, amûrek wek merran lê devtilî ye ku pê kewş tê tevdan û tê avêtin patozê, şen, şeneke.
Herwiha: şeneke.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: شه‌نه.
ji wêjeyê: Em Bazîdî/Agirî (Herêma Serhedê) ji vê ra dibêjin şene. Lê hûn çi dibêjin?..
ji: ji?.
Bikaranîn: Lêker: şene kirin. Navdêr: şenekirin
şene kirin bi çartilê qirş û qeselê zevî û mêrgan berhev kirin
(lêker)(Binihêre:) şene
şeneke (navdêr, mê) milêb, xirmaşe, çarguh, pêncguh, çrguhk, pêncguhk, xilmaşe, amûrek wek merran lê devtilî ye ku pê kewş tê tevdan û tê avêtin patozê, şen, şene, çarguhk.
Herwiha: şene.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: شه‌نه‌که
şenekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şene kirin
şenekirin (navdêr)hilû kirina paqijkirina erdê çandinê ji dexel ber û giyanên ziyandar, xerma ekirin
şeng 1. şên 2. peroşmend 3. kêfxweş
(rengdêr) neşedar, coşdar, bikêf, bizewq, zewqî, şad, xweş: şox û şeng, Pora aloz û qij.
Bide ber: seng .Binêre.
Herwiha: beng, ceng, çeng, deng, dereng, heng, jeng, peng, reng, teng, veng, weng.
ji: jiari, hevreha farisî شنگ (şeng) û belûçî شنگ (şing).
: şengî, şengîtî, şengtî
şengal kezwan
(navdêr, mê) darkezwan, darkeskan, :;bajêreke li kurdistana ba ûr
şengebî cureyekî daran e
(navdêr, mê) bîşeng, bîzer, şorrebî, cûreyek darên biyan (bihan) e.
Herwiha: şengebih, bihşeng.
ji wêjeyê: Şengebî û gulîzerên tedi canê min de pişkivîneû di henasa min de bêhn didin.
ji: şeng + -e- + bî. Navê zanistî: Salix babylonica
şengebûk bûka bedew, şox û şeng
(rengdêr) bûka ciwan û şoxû şeng
şengî (navdêr, mê) rewşa şengbûnê, bedewî, spehîtî, xweşikî, ciwanî, keşxetî, qeşengî, şemalî, pergal, lewendî, şepal, narînî, delalî.
ji: şeng + -î
şengist 1. unsur 2. hêman
(navdêr, nêr) esas, bingeh
şengiste cihokên ji bo xîmê avahiyekê kolandî; binetar
şengizîn (lêker)(navdêr, mê) terpilîn,likumîn, kumişîn, hoşîn, tewişîn, şewişîn, şelişîn, wişwişîn, tevizîn, teyizîn, behitîn, hikumîn, beliqîn, hilingivîn, hilingiftin, setimîn, litimîn, likimîn, leqitîn, hilkimîn, xijikîn, çerixîn, hilisîn, tehisîn, şemitîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ته‌رپلین.
Herwiha: terpiliyan, terpilyan. Tewîn: Lêker: -terpil-.
Têkildar: terpilandin.
: terpilî, terpiliyayî, terpilok
şengûşox (rengdêr) elegant, şayeste, şayîk, spehî, delal, maqûl, jêhatî, bijare
şenh (navdêr, mê) şarj.
Bikaranîn: Lêker: şenh kirin. Navdêr: şenhkirin
şenh kirin (lêker) şarj kirin.
ji: şenh + kirin
şeniqandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şeniqandin
şeniqandin (lêker) şenq kirin, îdam kirin, xeniqandin (bi taybetî bi fermana dadgehê kuştin).
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: شه‌نقاندن. Tewîn: -şeniqîn-.
Têkildar: şeniqîn.
ji wêjeyê: Dibêjin Saddam jî gotiye, “ma ne ez vê tirrê ji Mam Celal re hanêlim! Bila ez li vir ji birçîna bimrim û bila ew elokên min bixwe newilo!Hema bi telaqê jinberdanê ez nahêlim ew min bişeniqînin, ezê ji birçîna bimrim û bila şeniqandina min ji Kurdan re bibe derdê kanserê” û zirtên xwe kiriye..
ji: şenq + andin.
: şeniqandî, şeniqîner, şeniqînerî
şeniqîn 1. ji ber nebûna avê mirin (lêker)(navdêr, mê) ji tîna mirin, pirr zêde tî bûn, ji ber tinebûna avê yan venexwarinê mirin: -Fatê hela ka avê bide min keçê! Ev deh seet ez li çolê bêav li ber pez im. Ez şeniqîm, zûka avê bîne..
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: شه‌نقین. Tewîn: Lêker: -şeniq-.
Têkildar: şeniqandin.
ji: Ji şenq + -în.
: şeniqiyayî, şeniqî 2. hatin şenqkirin (lêker) hatin şenqkirin, hatin îdamkirin. Tewîn: Lêker: -şeniq-.
Têkildar: şeniqandin.
ji: Ji şenq + -în.
: şeniqiyayî, şeniqî
şenq (navdêr, mê) îdam, xenq, cezayê mirinê, kuştina kesa/ê ku hatiye cezakirin: Hemû girtî hatin şenqkirin. Peymana Mafên Mirovan ya Konseya Ewropayê rê li ber şenqkirinê nagire lê mercên giran bo datîne. xerq, fets.
Herwiha: şenaq, şeniq.
Bikaranîn: Lêker: şenq kirin. Navdêr: şenqkirin Rengdêr: şenqkirî.
ji: ji erebî شنق (şenq), hevreha aramî ܫܢܩ (ş-n-q-: şkence kirin), akadî tašnīqu, îbrî תשניק (tašnîq).
: şeniqandin, şeniqandî, şeniqiyayî, şeniqî, şeniqîn, şeniqîner, şenqker
şenq kirin (lêker)(Binihêre:) şenq
şenqer (navdêr)(navdêr, nêr) (navdêr, mê) teyrê baz.
Bi zaravayên kurdî: Kurdî (Soranî): Zazakî: Kurmancî: Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî:
şenqker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê şenq dike.
ji: şenq + -ker
şenqkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şenq kirin
şenqkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) şenq
şeng (ad) to enjoy (with), to rejoice, to be happy (about)
tuft of hair
charm
şeng freudig
fröhlich
lebendig
şengal das Sincar-Gebirge in irakisch Kurdistan
şengist Bestandteil
Element
şenik az
hafif
küçük
yaşça küçük
şen şa, -ye; keyfweş, -e; şên, -e
şenlik-I (şen olma durumu) şayî (m), şayîye (m), keyfweşî (m), keyfweşîye (m), şênayî (m), şênî (m), şênîye (m)
şenlik-II (belli günlerde yapılan şenlik) veyvende (n), şayî (m), şayîye (m)