Encamên lêgerînê
şebek 1. şebek zo/m 2. şebek, şemo, meymûn (kesê kirêt, nexweşik û bêar) (mec) rd
1. şebek zo/m 2. şebek, şemo, meymûn (kesê kirêt, nexweşik û bêar) (mec)rd
şebeke 1. tor, şebeke *haberleşme şebekesi tora ragihanê 2. şebeke (ew kesên ku bi awayekî veşarî bi hev re dixebitîn û bi hev ve girêdayî ne) (mec) 3. şebeke (li zanîngehê navê nasnameya xwendekaran) m
1. tor, şebeke * haberleşme şebekesi tora ragihanê 2. şebeke (ew kesên ku bi awayekî veşarî bi hev re dixebitîn û bi hev ve girêdayî ne) (mec) 3. şebeke (li zanîngehê navê nasnameya xwendekaran) m
şebeklik yapmak kûçikî kirin
kûçikî kirin
şebek (i) zo/m 1. şebek 2. rd şebek (çirkin ve arsız kimse) (mec)
şebek (ii) m ağ, balık ağı
şebeke m 1. şebeke, ağ * şebekeya ragihanê haberleşme şebekesi 2. mec şebeke (birbiriyle bağlantılı ve gizli çalışan kimselerin tümü) 3. şebeke (üniversite öğrencilerinin kimlik kartı)
şebekeya boriyan boru ağı
şebek 1. torr; kom (navdêr, mê) torrBide bwr şibak.
ji wêjeyê: Serokê şebeka Biyoteknolojiya Îranê got: Îran dermanê bi navê M.S dişîne 3 welatan..
ji: ji erebî.
: şebekî
şebeke (navdêr, mê) torr, komtorr, çend tiştên yan kesên li gel hev peywendîdar.
ji wêjeyê: Bulent Orakogluyê cihgirê berê yê serokê Daîreya Istixbarata Emniyeta dewleta tirkan dibêje rêberê PKK-ê Abdullah Ocalan jî endamê şebekeya Ergenekonê ye û dibêje Emerîkayê endamên Ergenekonê û di nêv wan de Abdullah Ocalan jî perwerde kiriye..
ji: ji erebî شبكة (şebeket), têkilî şebek, şibak, şewk, şok , hemû ji شبك (ş-b-k-: niximandin, pêçan), hevreha aramî שׂבכ (ş-b-k-), akadî şebiku..
: şebekeyî, şebekî
şebekeyî (navdêr, mê) rewşa şebekebûnê.
ji: şebeke + -yî
şebekî (navdêr, mê) rewşa şebekbûnê.
ji: şebek + -î
şebek şebek, -e
şebeke torre (m) (TE)