Encamên lêgerînê
şanaz onurlu, iftihar edilen şey.
rd 1. gururlu, iftihar eden 2. kıvançlı
şanaz bûn l/ngh 1. gururlanmak, iftihar etmek 2. kıvanç duymak
şanazane rd/h 1. gururluca 2. kıvançlıca
şanazbûn m 1. gururlanma, iftihar etme 2. kıvanç duyma
şanazbûyîn m 1. gururlanış, iftihar ediş 2. kıvanç duyuş
şanazî iftihar, onur.
m 1. iftihar, gururluluk, övünç, övünme 2. kıvanç
şanazî kirin l/gh 1. iftihar etmek, gurur duymak 2. kıvanmak, kıvanç duymak
şanazî pê kirin l/bw (biriyle, bir şeyle) gurur duymak, iftihar etmek, onur duymak
şanazîkirin m 1. iftihar etme, gurur duyma 2. kıvanma, kıvanç duyma, kıvanış
şanazîn m iftihar etme
l/ngh iftihar etmek
şanazîya (yekî) dan (birini) övmek, methetmek
şanaz 1. dilşa 2. serbilind
(rengdêr) serbilind, serfiraz, serberz, miwafiq, dilşad, kêfxweş, mizafer.
Herwiha: şahnaz, şehnaz.
ji: şa + naz.
Bikaranîn: Lêker: şanaz bûn, şanaz kirin. Navdêr: şanazbûn, şanazkirin Rengdêr: şanazbûyî, şanazkirî.
: şanazî
şanaz bûn 1. dilşa bûn 2. pê serbilind bûn
(lêker)(Binihêre:) şanaz
şanaz kirin (lêker)(Binihêre:) şanaz
şanazbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) şanaz
şanazbûyî (rengdêr) (Binihêre:) şanaz
şanazî 1. îftixar, xawên 2. serbilindî
(navdêr, mê) serfirazî, serbilindî, iftixar, kêfxweşbûn yan razîbûn ji ber biserketinê yan kirina karek qenc: Em bi şanazî karê xwe dikin. (Em bi karê xwe serbilind in. Serê me bi karê me bilind e.), serbilindbûn.
Bikaranîn: Lêker: şanazî kirin. Navdêr: şanazîkirin Rengdêr: şanazîkirî.
Herwiha: şahnazî, şehnazî, شانازى
şanazî kirin (lêker)(Binihêre:) şanazî
şanazîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şanazî kirin
şanazîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) şanazî
şanazkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye şanaz kirin
şanazkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) şanaz