Encamên lêgerînê
şûn yer.
m 1. yer, mahal (bir şeyin, bir kimsenin kapladığı veya kaplayabileceği boşluk, mekân) 2. yer (bulunulan, yaşanılan, oturulan şehir, kasaba, mahalle) * ev dera hanê şûna bav û kalên me ye burası atalarımızın yeri 3. yer (durum, konum vaziyet) * Mezopotamya ji aliyê stratejîk ve li şûneke girîng e Mezopotamya stratejik olarak önemli bir yerdedir 4. yer (görev, makam) * di dema van tayînên dawî de gerînende li şûna xwe ma son atamalar sırasında müdür yerinde kaldı 5. yer (herhangi bir şeye, bir işe ayrılmış bölüm, alan) * şûna sobayê sobanın yeri 6. yer (üzerinde yapı kurulmaya veya ekime elverişli toprak parçası, arazi, arsa) * li ber deryayê ji xwe re şûna xanî kirî deniz kıyısında ev için bir yer aldı 7. yer (bir olayın geçtiği veya geçeceği bölüm, alan) * şûna civînê toplantı yeri 8. yer (sinema ve tiyatroyada veya taşıtlarda oturulacak koltuk, sandalye) * li sînemayê, li pêş ji xwe re şûnek dît sinemada, kendine ön tarafta bir yer buldu 9. yer (durum) * di şûna te de ku ez bûma senin yerinde ben olacaktım ki 10. yer, mevki 11. mevki (bazı ulaşım araçlarında yolculara veya sinama, tiyatro gibi yerlerde seyircilere sağlanan konfora ve bilet ücretlerine göre düzenlenmiş yer) 12. iz (bir şeyin geçtiği veya önceden bulunduğu yerde bıraktığı belirti, nişan) * şûna teker tekerlek izi 13. iz (bir şeyin dokunmasıyla oluşan belirti) *şûna nehpan tırnak izi 14. yer, iz * şûna devê kêrê bıçak izi
şûn de çûn geri gitmek.
şûn dîtin yer bulmak (oturacak yer sağlamak)
şûn girtin yer kapmak, yer tutmak
şûn guhartin yer değiştirmek
şûn ve dan l/bw ertelemek
şûn ve kişîn geri çekilmek.
şûn zift kirin yer kapmak
şûna (yekî) li mirov xuya bûn yeri gözükmek
şûna hendesî (an jî geometrîk) mat geometrik yer
şûna ling ayak izi
şûna mişextiyê (an jî surgûnê) sürgün yeri
şûna pê ayak izi
şûna piyê (an jî lingê) xwe kirin yerini yapmak
şûna tiliyê parmak izi
şûna xenceran xweş dibe şûna xeberan xweş nabe kılıç yarası onar dil yarası onmaz
şûna xwe dan (yekî) (birine) yer vermek (kendi yerini bir başkasına bırakmak)
şûna xwe dîtin yerini bulmak
şûna xwe girtin (an jî zift kirin) yerini kapmak
şûna xwe kirin (an jî çêkirin) yerini yapmak
şûnayî rd lokal * tevza şûnayi lokal aneztezi
şûnd bnr şûn
şûndadayî rd ertelenmiş
şûndan m ödence
şûndemanî m gerilik
şûndemayî rd geri, geri kalmış (gelişmemiş)
şûndemayîn m geri kalma, geri kalmışlık
şûndemayîtî m geri kalmışlık
şûndews m yer, iz
şûndiyarî m hediyeye karşılık verilen hediye
şûnek m yedek
şûnekirî rd evlenmemiş kadın
şûneşop m iz yeri
şûnewar n 1. mekan 2. harabe, kalıntı * şûnwarên dîrokî tarihi kalıntı 2. eski yerleşim yeri
şûnewarî rd arkeolojik * vekolînên şûnewarî arkeolojik kazılar
şûnewarnas nd/nt arkeolog
şûnewarnasî m arkeoloji
şûngar m nişangeç
şûngir nd/n t1. ardıl, halef 2. vekil
şûngir (i) nd yedek
şûngirê serok (an jî serek) başkan vekili
şûngirî m vekillik
şûngirt nd/nt vekil
şûngirtî (i) m vekillik
şûngirtî (ii) nd yedek (bir şeyin yerini tutabilme özeliğine sahip olan)
şûnik n tokaç
şûnkar nd/nt vekil
şûnkarî m vekillik
şûnmal n konak yeri
şûnpê n pedal
şûnpêk m ayak izi
şûnşewat m yangın yeri
şûnvemayî rd geri kalmış
şûnvemayîtî m geri kalmışlık
şûnwar n 1. yurt, mekân 2. yerleşim yeri 3. kalıntı, tarihî yer (bir toplum, kültür uygarlık vb. den artakalan şey)
şûnwar bûn l/ngh yerleşmek, ikamet etmek
şûnwarbûn m yerleşme, ikamet etme
şûnwarî rd arkeolojik
şûnwarnas nd/nt arkeolog
şûnwarnasî m arkeoloji
şûn 1. dews 2. war 3. cih *“kevirê giran, di şûna xwe de birûmet e”
(navdêr, mê) cih, cî, dêlv: Ez nikarim biçim, tu li şûna min herre. Kurrê wî şûna wî girtiye. şop: Şûna piyên wan li vê derê ye. Şûna wan jî nemaye. (Ti tişt jê nemaye.).
Bikaranîn: Lêker: şûn ketin, şûn girtin, şûn dan. Navdêr: şûnketin, şûngirtin, şûndan Rengdêr: şûnbirî.
Herwiha: şwîn, şîn Bi zaravayên din, Kurdî (Soranî): şwên, Kurdiya başûr: şûn, Hewramî: şonî.
: şûngir, şûngirî, şûnkar, şûnkarî, şûnpê, şûnpî, şûntil, şûntilî
şûn dan (lêker)(Binihêre:) şûn
şûn dîtin (lêker)cih dîtin.
ji: şûn + dîtin
şûn girtin (lêker)(Binihêre:) şûn
şûn ketin (lêker)(Binihêre:) şûn
şûna (navdêr) ji şûn
şûna (yekî) dagirtin (biwêj) cihe yekî girtin. tu kes bawer nake ku mamosteyekî din şûna mamoste loqman bigire.
şûna (yekî) şehitandin (biwêj) bûn sedema ji kar û cihê xwe dûrketina yekî. we keçike hedî hedî xwe xiste çavê patron, hetci ku şûna siltane şehitand.
şûna xwe dan xuya kirin (biwêj) bandora tunebûna kesekî xuya bûn. pir taybetmendiyen we keçike hebûn, ji bo we jî şûna xwe zehf dide xuya kirin.
şûna yekî girtin 1. cînişîniya yekî kirin 2. dewsa yekî vala nehiştin şûna bav/dê/xwîşk/birayê min de ye ez bi çavê nebaşiyê lê nanihêrim
şûna zarokî guherandin binê wî paqij kirin û bi pîneyên paqij girêdan
şûnbar (rengdêr) şopbar.
ji: şûn +-bar
şûnbarîtî (navdêr, mê) şopbarîtî.
ji: şûnbar +-îtî
şûnbirî (rengdêr) cihgirtî, guhastî, veguhazî.
ji: şûn +birî
şûnbirin (navdêr, mê) tik, derza dirinê, çîna metali, girnijîn.
ji: şûn +birin
şûndaman (navdêr, mê) paşveman, paşdaman
şûndamanî (navdêr, mê) paşvemanî, paşdemayîn.
ji: şûndaman +-î
şûndan (navdêr, mê) (Binihêre:) şûn
şûndar (rengdêr) şûngirtinî, berdelî.
ji: şûn +-dar
şûndarî (navdêr, mê) kevnarzanî.
ji: şûn +-darî
şûndeavêtin (navdêr, mê) paşvehavêtin, paşdahêlan
şûndegirtin (navdêr, mê) dubare wergirtin, carek din wergirtin
şûndehiştin (navdêr, mê) li paşhêlan, paşdahêlan, li paşxwe hîştin
şûndiyarî xelata ku berdêla xelateke dayî ye *“diyarî qesp e, şûndiyarî hesp e”
şûnewar 1. mekan 2. welat
şûnewarên kevn kevnewarên dîrokî
şûngir (navdêr, mê) kesê/a şûnan digire.
ji: şûn + -gir
şûngirî (navdêr, mê) peygirî, cîgirî, bûn şûngir, bûn peygir, bûn cîgir, piştî kesekî karê wî kesî kirin.
Herwiha: şûngirîtî.
ji: şûngir + -î
şûngirtî (rengdêr) vesihandî.
ji: şûn +girtî
şûngirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) şûn
şûngirtinî (navdêr, mê) berdelî.
ji: şûngirtin +-î
şûnguhêztin cihguherandin, levguherandin
şûnî (navdêr, mê) dirî.
ji: şûn +-î
şûnik (navdêr) Amûrê ku ji text hatiye çêkirin û di şûştinê de pê cil dihên kutan
şûnîtî (navdêr, mê) beyavîtî, valayîtî, nimênenderîtî, niwênerîtî, berdêlî, kûdeyî, kûveyî.
ji: şûn +-îtî
şûnkar kesê ku li şûna berpirsekî kar dike; cîgir
(navdêr, nêr) (navdêr, mê) kesê li şûnayekî berpirsekî kar dike, cihgir, şûnkarê alyarî, şûnkara rêvebirî
şûnkarî (navdêr, mê) rewşa şûnkarbûnê.
ji: şûnkar + -î
şûnketî (rengdêr) (Binihêre:) şûn
şûnketin (navdêr, mê) (Binihêre:) şûn
şûnkirî (rengdêr) şopkirî.
ji: şûn +kirî
şûnnav (navdêr, mê) cînav, zemîr, pronav, pronom
şûnnedîtî (rengdêr) nexşenekirî.
ji: şûn +nedîtî
şûnpê/şûnpêk 1. dewsa piyan a ku li ser axê, heriyê û berfê diyar dibe
şûnpêk (navdêr, mê) repin, rêç, şop, şoperêç
şûnpî (navdêr, mê) şop, rêç, pêger, şoperêç, dews, îz, nîşanên ku ji meşa kesekî yan ajelekî mane, (mecazî) berhemên yan nîşanên ku kesek pê tê bibîranîn.
Herwiha: şûnpê.
Bide ber: şûntil.
ji: Belkî ji şûn + pî
şûntil (navdêr, mê) mora bi tilan, pencemor, besmat.
Herwiha: şûntibil, şûntibl, şûntilî, şwîntibil, şwîntibl, şwîntilî, şwîntilî, şîntibil, şîntibl, şîntilî, şîntilî.
ji wêjeyê: Sentera Gelawêjê yek ji saziyên kulturî yên Kurdistanê ye û şûntiliyên wê li ser bizava rewşenfikriyê de diyar in..
ji: şûn + til
şûntilk dewsa tiliyan a ku li ser berf, herî û hwd diyar dibe
şûnve (hoker) (ji hingê/niha/îro) pêve, piştî (hingê/niha/îro ...).
Herwiha: şûnda, şûnde, şûnva, şûn da, şûn de, şûn va, şûn ve.
ji: şûn + ve
şûnve anîn (lêker) şûnde vegerandin.
ji: şûnve + anîn
şûnve çêkirin (lêker) kopî kirin.
ji: şûnve + çêkirin
şûnve çûn (lêker)(Binihêre:) şûnve
şûnve dan (lêker)(Binihêre:) şûnve
şûnve girtin (lêker)(Binihêre:) şûnve
şûnve hatin (lêker) vegerîn, paşde hatin, jê vegerîn, jê zivirîn.
ji: şûnve + hatin
şûnve ketin (lêker) mayîn, mayî, man.
ji: şûnve + ketin
şûnve man (lêker) paşde man.
ji: şûnve + man
şûnve standin (lêker) vegirtin.
ji: şûnve + standin
şûnveçûn (navdêr, mê) (Binihêre:) şûnve
şûnvedan (navdêr, mê) (Binihêre:) şûnve
şûnvegirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) şûnve
şûnvemayî (rengdêr) paşvemayî, paş demayî, şûndemayî.
ji: şûnve +mayî
şûnwar (navdêr, mê) asar, keleh û birc û avahiyên din yên kevnar, cihên arkeolojîk, derên dîrokî, warên kavil.
Bide ber: şînwar, şwînwar.
ji wêjeyê: Li gorî amara Birêveberiya Şûnwarên Germiyanê, piraniya şûnwaran li sînorê bajarokê Kelarê (navenda kargêrî ya Germiyanê) û bajarokê Kifrî ne ku hejmara şûnwarên wan digihêje 244 şûnwaran, li bajarokê Çemçemal û navçeyên din jî 142 şûnwar hene..
ji: şûn + war (anku cihê warên kevn, şopa warên kevn).
: şûnwargerr, şûnwargerrî, şûnwarî, şûnwarnas, şûnwarnasî, şûnwarvan, şûnwarvanî, şûnwarzan, şûnwarzanî
şûnwarî (navdêr, mê) rewşa şûnwarbûnê.
ji: şûnwar + -î
şûnwarnas (navdêr, mê) arkeolog, asarnas
şûnwarnasî (navdêr, mê) arkeolojî, asarnasî
şûnwarvanî (navdêr, mê) karê şûnwarvanan.
ji: şûnwarvan + -î
şûn f. place; track, wake: divê ew têkeve şûna bavê xwe=he must follow in his father’s footsteps. Also see: şûna ... girtin, şûn de, bi şûn de, ji niha şûn de, di şûna ku.
şûn de see: bi şûn de
şûna ... girtin v.t. to follow in the wake of, take the place of.
v.t. to follow in the wake of, take the place of.
şûnda see: bi şûn de
şûngir successor
şûn Lage
Ort
Platz
Sitz
Spur
Stelle
Stellung
şûnda nach (zeitl.)
schließlich
şûnde hinten
rückwärts
zurück
şûnewar Land