Encamên lêgerînê
ûcax m ocak, dergah
ûcb m 1. gerekçe, bahane, vesile, için * bi ûcba vî tiştî bu vesileyle 2. -den dolayı, munasebetiyle * ez ji ûcba te hatim vir senden dolayı buraya geldim
ûcbet m münasebet, -den dolayı
ûcdan bnr wijdan
ûc 1. dêw, tewa 2. ziha
(rengdêr) xwere, kesa/ê ku pirr dixwe lê dîsan jî têr nabe.
Herwiha: iwîc, îc, îc, wîc, ûc, Ûcê Ecemê.
ji wêjeyê: ‘Iwîc, ew mirovê corek û şîyaneka zêde ji xelkê dî hebît ji bo xwarinê û digel hindê jî bihêz û qudret in. Ev nave wekû di serbor û serhatiyên kevin û dêrîn da hatîn ko ‘wîc ew kabra bûye ko alikariya Nuh Pêxemberî kiriye bo komkirina daran daku gemiya xwe pê çê bike.(Ehmed Qerenî: Girew û hevrikî di navbera mîrê Hekariya û paşayê Behdînan da, Transkrîpsiyon (Tîpguhestin): Hallocî Larê, Nefel.com, 2/2009).
: ûcî, ûcîtî, ûctî
ûcî (navdêr, mê) rewşa ûcbûnê.
ji: ûc + -î
ûcdan n. wîcdan, wîjdan, vîcdan, wîcdun, vîjdan n.