Encamên lêgerînê
îsyan m isyan, ayaklanma, başkaldırma
îsyan kirin l/gh isyan etmek, ayaklanmak, baş kaldırmak
îsyankar nd/rd isyankâr, asi
îsyankarî m isyankârlık, asilik
îsyankarî kirin isyankârlık etmek, asillik etmek
îsyankirî rd isyan etmiş, baş kaldırmış olan
îsyankirin m isyan etme, ayaklanma, baş kaldırma
îsyan (navdêr, mê) serhildan, berxwedan, şorreş, raperrîn, dijî dewletê şerr kirin, raperîn.
Herwiha: isiyan, isyan, îsiyan.
ji wêjeyê: Di 1926 de, Bro Heskî Tellî, ji êla Celalî, li çiyayê Agrî îsyan kir...(Mehmûd Lewendî: Ala kurdan, nivîsar, rojnameya Armanc).
Bikaranîn: Lêker: îsyan kirin. Navdêr: îsyankirin Rengdêr: îsyankirî.
: îsyanî, îsyanvan, îsyanvanî
îsyan kirin (lêker)(Binihêre:) îsyan
îsyanî (navdêr, mê) rewşa îsyanbûnê.
ji: îsyan + -î
îsyankar (navdêr, mê) dijraber.
ji: îsyan +-kar
îsyankarî (navdêr, mê) serhildêrî, yaxîtî, serxwerabûnî.
ji: îsyan +-karî
îsyankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye îsyan kirin
îsyankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) îsyan
îsyanvanî (navdêr, mê) karê îsyanvanan.
ji: îsyanvan + -î
îsyan m. raperayis, serewedayis, îsyan, serewedardis n.
îsyan kirin lg. sere ravaznayene, îsyan kerdene, sere berzkerdene, sere wedardene, sare wedaritene, re ci ravazîyaye
îsyankar m. serewedayox, îsyankar, raperîyayox n.
îsyankarî m. serewedayoxîye, îsyankarîye, raperîyayoxîye, serewedayoxênî, îsyankarênî m.