Encamên lêgerînê
îmkan m imkan, olanak
îmkan dan imkan vermek
îmkan dan (yekî) 1) birine imkan tanımak 2) şans tanımak
îmkan 1. derfet 2. mefer
(navdêr, mê) delîv, derfet, fersend, keys, şans, hemk, mefer, fesal, mecal, wesan, gengazî, hebûna demê yan diravan an şiyanê ji bo kirina tiştekî: Me îmkan nînin ku rojnameyek rojane derbixin. Divê her kes li gor îmkana xwe bixebite. (Lazim e her kes wê bike ya ku dikare.), firset, pêkanî, mimkinî.
Herwiha: imkan.
Têkildar: mimkin.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: îmkan dan. Navdêr: îmkandan.
: îmkaniyet
îmkan dan (lêker)(Binihêre:) îmkan
îmkan nedan (lêker) dûr dîtin.
ji: îmkan + nedan
îmkandan (navdêr, mê) (Binihêre:) îmkan
îmkan Möglichkeit
îmkan m. mefere m.r îmkane m.r mefer n.
îmkan dan lg. mefere dayene, îmkane dayene
îmkan hebûn lng. mefere bîyene, îmkane bîyene
îmkan imkan
olanak
îmkanêde newe yeni bir imkan
yeni bir olanak
îmkanêko newe yeni bir imkan
yeni bir olanak