Encamên lêgerînê
îman bi rebê mûsa anîn 1) dünyanın kaç bucak (veya köşe) olduğunu görmek (veya anlamak) 1) gerçeği kabullenmek
îman di serê (yekî) de nehiştin imanını gevretmek
îman di serê (yekî) de neman imanı gevremek
îman di serî de neman turşuya dönmek (bitkinleşmek)
îman ji serê (yekî) derketin 1) fırttırmak 2) dinden imandan çıkmak
îman ji serê (yekî) derxistin 1) bıktırmak 2) dinden imandan çıkmarmak
îman lê qetandin (an jî çikandin) imanını gevretmek
îman lê qetîn (an jî çikîn) imanı gevremek
îman pê anîn 1) iman etmek (Tanrı’ya, dine inanmak) 2) iman etmek (güçlü bir inanç duymak) 3) iman getirmek (gönül rızasıyla Müslümanlığı seçmek)
îman pê re tune imanı yok (zalim)
îmana (yekî) çikandin imanını gevretmek
îmana (yekî) çûn imanı gevremek
îmana (yekî) jê çûn gıcık almak (veya olmak), uyuz olmak, nefret etmek * îmana min ji vî mirovî diçe bu adama uyuz oluyorum
îmana (yekî) ji serê (yekî) çûn ikiz doğurmak (herhangi bir işte çok sıkıntı çekmek)
îmana (yekî) qetandin imanını gevretmek
îmana (yekî) qetîn göbeği çatlamak, canı çıkmak (yorulmak veya çok zorluk çekmek)
îmana (yekî) tê de çûn ikiz doğurmak (herhangi bir işte çok sıkıntı çekmek)
îmana sirkê sirke ruhu
îmana xwe avêtin 1) yemin billah etmek, ant içmek 2) yalan yere yemin etmek
îmanfiroş rd çıkarcı, güvenilmez kimse
îmaniye fel/m fideizm
îman baweriya bi dînekî ku ji aliyê Xwedê de hatiye hinartin *"sikûta zimên, silametiya îmanê ye"
(navdêr, mê) bawerî, êqîn, dîn, qenaet, înan, yeqîn, ol, ayîn, diyanet.
Bide ber: aman, eman.
ji: ji erebî (îman), hevreha aramî ܗܝܡܢܘܬܐ (heymûna), hemû jiibri אמונה (êmûna) ji rehê אמן (-m-n-: qayim bûn/kirin).
: bêîman, bêîmanî, bêîmanîtî, bêîmantî, biîman, îmandar, îmandarî, îmanî
îman (yekî) hatin serê bêvilê (biwêj) bêhnteng bûn. axa ez xulam, jixwe îmana min hatiye serê bêvila min. çêleka te ez gund bi gund gerandime. zinar soran
îman kirin bawer kirin
(lêker)bawer kirin
îman pê anîn (biwêj) pê bawer kirin. belê kes zêde jê bawer nake, lê jina wî heya dawî îmanê pê tine.
îmana (yekî) çikandin (biwêj) di rewşeke zor de hîştin. ji heftê salî zêdetir e, sazûmana resmî ya tirkiyeyê, îmana muxalifên xwê çikandiye. sûleyman çevik
îmana (yekî) fireh bûn (biwêj) bêxîret bûn. îmana wî fireh e. ew dikare jina xwe jî bi xelkê re parve bike.
îmana (yekî) jê çûn (biwêj) jê nefret kirin. dev ji van bêjeyên pîroz berdin, îmana min ji van gotinan diçû û min xwe yek ji endamên sadiq a bîrdoza fermîya tirk didît. salihê kevirbirî
îmana xwe avêtin li dadgehê bi derewî sond xwarin
îmana xwe dayîn ser (biwêj) gelekî biha firotin. di hêla bazirganiyê de bêînsaf û bêdad bûn. erê hecî huso jî difiroşe, lê îmana xwe jî dide ser û wisa difroşe.
îmana xwe şewitandin (biwêj) ketin gunehan. bê îmanî kirin. wî îmana xwe şewitand, bi derewan sond xwar, lê tu çawa bûyî nîvekarê derewa wî?
îmandar (rengdêr) bibawerî, biêqîn, bidîn.
ji: îman + -dar.
: îmandarî îmandarîtî îmandartî
îmandarî (navdêr, mê) rewşa îmandarbûnê.
ji: îmandar + -î
îmanî (navdêr, mê) rewşa îmanbûnê.
ji: îman + -î
îmankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) îman
îman m. bawerîye m.r înanc n.r îtiqat n.r îman n.r îqat n.
îman kirin lg. bawer kerdene, yeqîn kerdene, îman kerdene, înan kerdene, îman ardene
îman pê anîn tng. îman pêkerdene, bawerîye bi ciardene, pê bawer bîyene