Encamên lêgerînê
îhale m ihale
îhale bûn ihale olmak
îhale kirin l/gh ihale etmek
ihale etmek
îhalekirî rd ihale edilmiş olan
îhalekirin m ihale etme
îhale (navdêr, mê) ji nav hemû kesên ku dixwazin tiştekî bikirrin, tişt firotin wî yê ku amade ye bihayê herî bilind bide; di nav kesên ku dixwazin karekî yan xizmetekê bi cih bînin, ew kar yan xizmet bi wî kesî dan kirin yê ku amade ye bi bihayê herî erzan bike yan jî xizmetkirina wî ya herî baş e.
Bide ber: îlahe.
Bikaranîn: Lêker: îhale kirin, îhale bûn. Navdêr: îhalekirin, îhalebûn Rengdêr: îhalekirî.
ji wêjeyê: Qesra Îsheq Paşa li Tirkiyeyê û li nav bajarên kurdan yek ji cihên ku herî navdar e. Her sal dora 100 hezarî tûrîs diçin serdana qesrê. Li gor agahiyên ku ji wir tên, dê qesr bê restorekirin û ji bo vê yekê sala 2007an dê îhale bê vekirin.(Diyarname.com, 11/2006).
ji: Ji erebî.
: îhalekar, îhalekarî, îhaleker, îhaleyî
îhale bûn (lêker)(Binihêre:) îhale
îhale kirin (lêker)(Binihêre:) îhale
îhalebûn (navdêr, mê) (Binihêre:) îhale
îhalebûyî (rengdêr) (Binihêre:) îhale
îhalekarî (navdêr, mê) rewşa îhalekarbûnê.
ji: îhalekar + -î
îhaleker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê îhale dike.
ji: îhale + -ker
îhalekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye îhale kirin
îhalekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) îhale
îhaleyî (navdêr, mê) rewşa îhalebûnê.
ji: îhale + -yî
îhale m. îhale n.
îhale bûn tng. îhale bîyene
îhale kirin tg. îhale kerdene, îhalenayene