Encamên lêgerînê
îfade m 1. ifade 2. hiq ifade 3. fel ifade
îfade dan l/gh ifade vermek
îfade girtin l/gh ifade almak
îfade kirin l/gh ifade etmek
îfade li ser (yekî) dan (birinin) üzerine ifade vermek
îfadedan m ifade verme
îfadedayî rd ifade vermiş olan
îfadedayîn m ifade verme
îfadegirtî rd ifadesi alınmış olan
îfadegirtin m ifade alma
îfadeker rd ifade edici
îfadekirî rd ifade edilmiş olan
îfadekirin m ifade etme
îfadeyên (yekî) jê girtin (birinin) ifadesini almak
îfadeyên (yekî) stendin (an jî girtin) 1) (birinin) ifadesini almak (birinin ifadelerini yazmak) 2) (birinin) ifadesini almak (üstün gelmek, yenmek)
îfade 1. derbirin 2. bersivdana rapirsînekê
(navdêr, mê) derbirrîn, derbirin, bersiv, cewab, rave, ravekirin, şirove, vegotin, gotin.
Herwiha: ifade.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: ئیفاده.
Bide ber: îrade.
ji: ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: îfade kirin. Navdêr: îfadekirin Rengdêr: îfadekirî.
: bêîfade îfadeker îfade kirin îfadekirin îfadekirî xweîfadeker xwe îfade kirin xweîfadekirin xweîfadekirî
îfade kirin 1. daxwazek anîn zimên 2. (ji saziya têkildar re) bersiva rapirsîneke fermî dan
(lêker)daxwazek anîn zimên, (ji saziya têkildar re) bersiva rapirsîneke fermî dan
îfadeker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê îfade dike.
ji: îfade + -ker
îfadekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye îfade kirin
îfadekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) îfade
îfadeya yekî girtin 1. (wekî saziya fermî) ji kesê têkildar bersiva rapirsînê wergirtin 2. li yekî xistin
îfade m. fets. îfade, teberdayis, teberestis n.
m. îfade n.
îfade dan tg. îfade dayene
îfade girtin tg. îfa de girewtene
îfade kirin tg. îfade kerdene, vatene
îfade ifade
îfade dayene ifade vermek
îfade girewtene ifade almak
sorgulamak
îfadegirewtiş sorgu
sorgulama