Encamên lêgerînê
îdeal m 1. ideal, ülküsel (amaç edinilen, ulaşmak istenilen şey) * zewaca îdeal ideal evlilik 2. fel ideal (gerçekte var olmayıp yanlız düşüncede, tasarım biçiminde var olan, yanlızca düşünce ile kavranabilen şey)
îdeal kirin l/gh idealleştirmek, ülküleştirmek
îdealîst fel/rd idealist, ülkücü
îdealîstî m idealistlik, idealizm
îdealîzasyon m idealizasyon, ülküleştirme
îdealîzm m idealizm
îdealkirî rd idealleştirilmiş olan
îdealkirin m idealleştirme, ülküleştirme
îdea (navdêr, mê) raman, fikir, hizir, pûnij.
Herwiha: îde, îdê, îdêa.
Bide ber: îdia.
ji wêjeyê: Hema piştî sazbûna xwe komîtêya “Xoybûn“ destbi karê hevgirtina kurdan li dor îdêya Kurdistana serbixwe kir.(Têmûrê Xelîl: Peywendiyên Xoybûnê û Daşnaksûtyûnê, Nefel.com, 9/2010).
: îdeal, îdealî, îdealîst, îdealîstî, îdealîzm, îdeolog, îdeologîst, îdeologîstî, îdeolojî, îdeolojîst, îdeolojîzm
îdeal (rengdêr) meqbûl.
Bikaranîn: Lêker: îdeal kirin. Navdêr: îdealkirin
îdeal kirin (lêker)(Binihêre:) îdeal
îdealîst (rengdêr) (navdêr) xeyalperist, kesa/ê ku bawerî bi tiştên ku ne ihtimal e biqewimin heye, kesa/ê ku bawer dike ku dikare tiştek bingehîn biguherrîne yan bêt guherrandin, kesa/ê ku bawerî bi îdealîzmê heye, kesa/ê ne pratîk, ne realîst.
Têkildar: îdealîzm.
: îdealîstî, îdealîstîk
îdealîstî (navdêr, mê) rewşa îdealîstbûnê, mengîwerî.
ji: îdealîst + -î
îdealkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) îdeal
îdea m. fets. terewî, fikir, îdea, terew n.
îdeal m. îdeal, mefkûre, îdêal n.
îdeal kirin tg. îdeal kerdene, mefkûre kerdene, îdealnayene
îdealîst rd. fets. îdealîst
îdealîzm m. îdealîstîye, îdealîzme m.
îdealkirin m. îdealkerdis, mefkûrekerdis, îdealnayis n.