Encamên lêgerînê
îbare (navdêr, mê) peyv, terîm, bêje, biwêj, fraz, gotin, hevok, paragraf.
Herwiha: îbaret.
Bide ber: îbret.
ji wêjeyê: Mewlido Dimilî (Zazaki) yê Osman Esad Efendî (Usman Efendîyo Babij) ku ji alîyê Enstîtuya Kurdî ya Amedê ve hatîye çapkirin, bi alfabeya erebî bi îbareya “Înnellahe we melaîketehû yusellûne ‘elennebîyyî...” (r. 11) dest pê dibe.(Roşan Lezgîn: Îxtîraseke Bêfesal, Amidakurd.com, 9/2007).
ji: Ji erebî.
: îbareyî
îbareyî (navdêr, mê) rewşa îbarebûnê.
ji: îbare + -yî
îbare m. çekû, îbare n.
îbaret rd. îbaret, satîyaye, virazîyaye