Encamên lêgerînê
çerçî nd/nt çerçi
çerçîfe bnr çarçove
çerçîtî m çerçilik
çerçîve m çerçeve
çerçîve kirin l/gh çerçevelemek
çerçîvedar rd çerçeveli
çerçîvekirî rd çerçeveli (çerçeveye geçirilmiş veya içine alınmış olan)
çerçîvekirin m çerçeveleme
çerçî firoşkarê gerok *"çi bi çerçî re be, wî difiroşe"
(navdêr) etar, pîlewer, tuhafiyefiroş, dikandar, tacir, ticar, esnaf, eşyafiroş.
Bide ber: çarşî.
ji wêjeyê: Sal 1958 bû. Ez wê salê di sefa 5emîn a dibistana sereta ya gundê me Sîsê de bûm. Ji mezra gundê me Henyatê merivek çerçî hebû û navê wî Şefîq Îssî bû.(Seîdê Sîsî: Şefîqê Henyatî, Amidakurd.com, 9/2007).
ji: jitirki çerçi, hevrrha mongolî çarçi. Ji tirkî ketiye ermenî jî..
: çerçîtî
çerçîtî (navdêr, mê) rewşa çerçîbûnê, etarî, pîlewerî, sefarî.
ji: çerçî + -tî
çerçî n. çerçî n.
çerçîfe m. çarçewe, çerçewe, çarçeve, çerçive, çerçeve, çerçiwe m.
çerçîtî m. çerçîyîye, çerçîyênî m.
çerçîve m. çarçewe, çerçewe, çarçeve, çerçive, çerçeve, çerçiwe m.