Encamên lêgerînê
çepel 1. çepel nd 2. xisar, zirar (tişt miştên ku tevî berê tiştekî bûye) m 3. qirş û qal nd
1. çepel nd 2. xisar, zirar (tişt miştên ku tevî berê tiştekî bûye) m 3. qirş û qal nd
çepellenme çepelîbûn m
çepelîbûn m
çepellenmek çepelî bûn l/ngh
çepelî bûn l/ngh
çepelli bixisar, xisardar, bizirar *çepelli buğday genimê bixisar (genimê ne paqij ku tê de sap, kevir, xwelî û tiştên wisa hene) rd
bixisar, xisardar, bizirar * çepelli buğday genimê bixisar (genimê ne paqij ku tê de sap, kevir, xwelî û tiştên wisa hene) rd
çepellilik xisardarî m
xisardarî m
çepel n 1. kir, bulaşık, pis 2. rd çepel 3. kirli (toplumun değer yargılarına aykırı olan) 4. çirkin 5. namert, alçak 6. fena, kötü, pis 7.nd/nt çeper (ahlâksız, huysuz, geçimsiz kimse)
çepel (ii) nd odundan duvar
çepel û bêteşe çok çirkin ve sakil, ukubet
çepelî rd 1. çepel, çirkef 2. kirli 3. m çirkeflik 4. pislik (kötü, zararlı davranış veya iş)
çepelî bûn l/ngh çepellenmek, çirkefleşmek
çepelîbûn m çepellenme, çirkefleşme
çepelîbûyîn m çepelleniş, çirkefleşme
çepelkî h çepelce, çirkefçe
çepelokî h çepelce, çirkefçe
çepel 1. qirêj, gemar 2. reş û tarî 3. kirêt, mujikî *"gayê çepel tim golik e, merivê çepel tim lawik e"
(rengdêr) tema, çikûd, nemerd, kesa/ê qet naxwaze malê xwe xerc bike yan bide xelkê, nerind, nelirê, xirab, necamêr.
Bide ber: çilek.
ji: jitirki çepel/çipil (pîs, çepel) ji çıp (çip, dengê ketina yan firrîna avê yan herriyê) + -il/-ıl, bide ber yeşil, kızıl.Têbînî Peyva çepel bingeha wê peyva Kurdî ÇEP_E ANGO tiştê xwahr û nedurust ev tewşitîye ko mirov bêje ji çepkan hatibe jiber ko tu wateyê nade û ger rast be bingeha peyvê ji dengê çepkan be naxwe reha peyvê ne tirkiye jiber ko peyva çepik bixwe peyveke sirûştiye, (Saeed Nebo).
: çepelî, çepelîtî, çepeltî
çepelbûn (navdêr, mê) gevezebûn.
ji: çepel +bûn
çepelî (rengdêr) kiryara çepel, gemarî.
Bikaranîn: Lêker: çepelî bûn, çepelî kirin. Navdêr: çepelîbûn, çepelîkirin Rengdêr: çepelîbûyî, çepelîkirî
çepelî bûn (lêker)(Binihêre:) çepelî
çepelî kirin (lêker)(Binihêre:) çepelî
çepelîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) çepelî
çepelîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) çepelî
çepelîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye çepelî kirin
çepelîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) çepelî
çepelkî (navdêr, mê) mirdarkî, hetekkî.
ji: çepel +-kî
çepelkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye çepel kirin
çepelkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) çepel
çepel schmierig
schmutzig
çepel rd. qevçil, pîs, pilint, çepel, qefçil, pintîn
çepel bûn lng. . pîs bîyene, qevçil bîyene, çepel bîyene
çepelî m. qevçilîye, çîrkef, çepelîye, pîsîye, qilêrîye, leymîye m.