Encamên lêgerînê
çemik m ense * ji beriya xwe kemnikeke biçûk deranî, pê rûyê xwe û çemika xwe malaşt cebinden küçük bir mendil çıkardı, yüzünü ve ensesini sildi
çemik (i) n ırmak, ırmakçık
çemik (iii) m 1. çubuk (körpe dal) 2. çubuk (kumaşta düz çizgi) 3. değnek, çomak
çemik (iv) rd ikiz
çemika stû nd ense kökü
çemika stûyê xwe xurandin kıçına bakarak (veya kıçına baka baka)
çemik (navdêr, nêr) çemê biçûk, robar.
ji: çem+-ik, Tr.:çay
çemika stûyê xwe xurandin (biwêj) poşman û pozîde bûn. di dawiyê de kawayê mele farûq nihêrî ku nabe, çemika stûyê xwe xurand, da rê û çû.
çemik m. teje, saxe (qumas de) m.
n. sivike, çare, wisîre, çuye, herve, sewte, pejike, wusîre, surte, usîre, sive, surwite, le m., ture m.
m. ana. kortike, silike, satike, gêse, setike, kuert m.
çemika stû n. ana. kortika vileyî, silika milî, satika vileyî, gêsa vileyî m.