Encamên lêgerînê
çelengî m 1. atiklik, çeviklik 2. yakışıklılık, zariflik 3. beceriklik
çelengî (navdêr, mê) zîrekî, fêrisî, çalakî, aktîvî, egîdî, mêrxasî, wêrekî, bistehî, pelewanî, qehremanî, keşxetî, qeşengî, spehîtî, bedewî, ciwanî.
Herwiha: çelengîtî, çelengtî.
ji: çeleng + -î.
Bikaranîn: Lêker: çelengî bûn, çelengî kirin. Navdêr: çelengîbûn, çelengîkirin Rengdêr: çelengîbûyî, çelengîkirî
çelengî bûn (lêker)(Binihêre:) çelengî
çelengî kirin (lêker)(Binihêre:) çelengî
çelengîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) çelengî
çelengîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) çelengî
çelengîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye çelengî kirin
çelengîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) çelengî