Encamên lêgerînê
çekû 1.ibare. 2.iki yüz elli kiloya eşit odun.
m 1. kelime, sözcük 2. ibare
çekûr rd 1. katı (yumuşak karşıtı) 2. kirden elbisenin derileşmesi hali
çekûç (navdêr, nêr) amûrek serikreq e û bi taybetî bo kutana bizmaran têt bikaranîn.
Herwiha: çakuç, çakut, çakûç, çakût, çekîç, çekuç, çekut, çekût, çekwîç, kaçuç, kaçûç, keçîç, keçuç, keçûç, keçwîç.
Bide ber: bivir, das, mîrkut, qezme, şalok, tevir .Binêre.
Herwiha: çakêt.
ji: Ji Proto-hindûewropî kekus, Proto-aryayî çekus, hevrehên kurmancî çek û çeqo, farisî çekûş, avestayî çekuş-
çekûç kirin (lêker) hors kirin, kut kirin.
ji: çekûç + kirin
çekûçol (navdêr, mê) sîleh, çek, top, moşek, şûr)
çekûr (rengdêr) hişk, req, biring, pêt, peyt, ne ruhn yan nerm.
: çekûrane, çekûrî, çekûrîtî, çekûrtî
çekûrane (rengdêr) bi awayekî çekûr.
ji: çekûr + -ane
çekûrî (navdêr, mê) rewşa çekûrbûnê.
ji: çekûr + -î
çekû m. çekûye, kelîme m.