Encamên lêgerînê
çarçabuk 1. zûzûka, çarçapik 2. bi hêsanî, bi rihetî h
1. zûzûka, çarçapik 2. bi hêsanî, bi rihetî h
çarçur beredayî, cihê beredayî nd
beredayî, cihê beredayînd
çarçur etmek beredayî xerc kirin
beredayî xerc kirin
çarç m 1. çeç (tahıl yığını) 2. harman sapı
çarç kirin l/gh darmadağın etmek, ortalığa savurmak
çarçav rd 1. açık göz 2. dört göz (gözlüklü)
çarçav bûn l/ngh gözleri dört açılmak, gözünü dört açmak
çarçavbûn m gözleri dört açılma, gözünü dört açma
çarçavî rd açık gözlü
çarçavî bûn l/ngh gözleri dört açılmak
çarçavîbûn m gözleri dört açılma
çarçek nd/nt silâhşör
çarçekî m silâhşörlük
çarçep m emekleme
çarçewe bnr çarçove
çarçik kare.
mat/m 1. kare, dördül * hezar kîlometre çarçik bin kilometre kare 2. dört kenar 3. rd kare, dördül (kare biçiminde olan) * maseya çarçik kare masa
çarçik kirin l/gh karelemek
çarçikî rd kare
çarçikkirî rd karelenmiş
çarçikkirin m kareleme
çarçîq m bataklık
çarçiv nd dört taşla oynanan bir çocuk oyunu, eğer sekiz taşla oynanırsa o zaman ‘heştik’ olarak adlanır
çarçîve m çerçeve
çarçîve kirin l/gh çerçevelemek
çarçîvekar nd/nt 1. çerçeveci (çerçeve yapan kimse) 2. çerçeveci (resimlere, tablolara çerçeve takma işiyle uğraşan kimse)
çarçîvekarî m çerçevecilik
çarçîvekirin m çerçeveleme
çarçov bnr çarçiv.
çarçove m 1. çerçeve (yazı, ayna, resim gibi şeyleri süslemek veya bir yere asabilecek duruma getirmek için bunlara geçirilen kenarlık) 2. çerçeve (kapı, pencere ile bunların cam veya tablalarının yerleştirilmiş olduğu kenarlık) 3. mec çerçeve (bir düşünce alanının sınırları veya bu sınırlar içindeki alan) * em di çarçoveya ramaneke teng de nemînin dar bir fikir çerçevesinde kalmayalım 4. daire (soyut kavramlar için; belli sınır, ölçü) * divê mirov di çarçoveya mantiqê de bihizire mantık dairesinde döşünmek lazım
çarçove kirin l/gh çerçevelemek
çarçovedar rd çerçeveli
çarçovefiroş nd/nt çerçeveci (çerçeve satan kimse)
çarçovefiroşî m çerçevecilik
çarçovekar nd/nt 1. çerçeveci (çerçeve yapan kimse) 2. çerçeveci (resimlere, tablolara çerçeve takma işiyle uğraşan kimse)
çarçovekarî m çerçevecilik
çarçoveker bnr çarçovekar
çarçovekerî bnr çarçovekarî
çarçovekirî rd çerçeveli (çerçeveye geçirilmiş veya içine alınmış olan)
çarçovekirin m 1. çerçeveleme 2. sn çerçeveleme
çarçowe bnr çarçove
çarçabik (navdêr, mê) gavek, demek kurt, pêngav
çarçav hêvîdariya meraqdarî
çarçav(î) bûn (biwêj) xwe şaş kirin, di nav bêbiryarî û dubendiye de bûn, li ser tiştekî gelekî baldar bûn. dema ku polês ketine hundirê mala wî, filît çarçavî bit, nizanibû çi bike û çi bibêje. zubet bi çar çavî li bendi riya hezkiriya xwe bû.
çarçef pîneyekê çarkujî yê ku bi ser text û nivînan tê raxistin
(navdêr, mê) rûnivîn, rû, rûlihêf, hêram, hîzar, fote, fûtik, belekî, spîçal, çaroke, fotik, cawê tenikê yê doşek û lihêf pê niximandin, serpoşk, kevînk, laçik, kefî, egale, dersok, xafik, çîtê mirov pirça anku porrê xwe diniximînin (bi taybetî jin).
Herwiha: çarçaf, çarçav , çarşaf, çarçev, çarşev.
Bide ber: çarçeve
çarçek 1. çekgirêdayî 2. silehşor
çekgirêdayî , silehşor
çarçev (navdêr, mê) cawê ku mirov nivînan di bin ve diniximîne, pateyê ku mirov bi nivînan dadide.
Herwiha: çarşaf, şerşef, çarşav, çarşef.
Bide ber: çarçeve
çarçik (navdêr, mê) Ji bo navrana şal, bêceme, derpê hwd. re tê gotin, Çarçika şalê te qetiyaye..
Bikaranîn: Lêker: çarçik kirin. Navdêr: çarçikkirin Rengdêr: çarçikkirîTêkilîdar, çarçikqetiyayî, çarçikqetehayî
çarçîk cihê av û heriyê
cihê av û heriyê
çarçik kirin (lêker)(Binihêre:) çarçik
çarçikkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye çarçik kirin
çarçikkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) çarçik
çarçira (navdêr, mê) meydanek li bajarrê Mihabadê ku Komara Mihabadê lê hat ragihandin û nêzî salekê derengtir serokê wê komarê Qazî Mihemed ji alî rejîma Îranê ve lê hat îdamkirin.
ji: çar + çira
çarçive şeklê çargoşekî
şeklê çargoşekî
çarçive kirin di şeklekî çargoşekî de dewisandin
(lêker)di şeklekî çargoşekî de dewisandin
çarçive lê teng kirin (biwêj) dor lê birîn, xistin rewşek dijwar. “pa^ê di encama zordestiya rejîma ıraqê de, dema çarçive li wan hate tengkirin, destur ji ıcare wan re nehat dayîn û qedexe kirin. mela silêman şoreş
çarçove (navdêr, mê) derdor, dorber, hawirdor, hemû rexên tiştekî, dorhêl.
Herwiha: çarçeve, çarçewe, çarçowe.
Bide ber: çarçev.
ji: çar + ço/şiv + -e, hevreha farisî چار چوبه (çarçûbe) ji چار (çar) + چوب (çûb) + ه- (-e), jiari.
Bikaranîn: Lêker: çarçove kirin. Navdêr: çarçovekirin Rengdêr: çarçovekirî.
: çarçoveyî
çarçove kirin (lêker)(Binihêre:) çarçove
çarçovekar (navdêr, mê) çarçîvekar.
ji: çarçove +-kar
çarçovekarî (navdêr, mê) çarçîvekarî.
ji: çarçove +-karî
çarçovekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye çarçove kirin
çarçovekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) çarçove
çarçoveyî (navdêr, mê) rewşa çarçovebûnê.
ji: çarçove + -yî
çarçûv (navdêr, nêr) delîve, dem, war
çarçove circumstances, setting, atmosphere
(f.) frame
f. framework
çarçabik h. çarçapik, lerzelerz, lezelez, çapikane, remerem, rewerew, çîpeçîp, hemenane, lerzane
çarçav rd. çimwekerde, çimrakerde, gmzel, çarçim
çarçik m. mat. kare, çarçik n.
çarçive m. çarçewe, çerçewe, çarçeve, çerçive, çerçeve, çerçiwe m.
çarçive bûn lng. . çarçeve bîyene, çerçewe bîyene
çarçivekirin lg. . çarçeve kerdene, çerçewe kerdene
çarçove m. çarçewe, çerçewe, çarçeve, çerçive, çerçeve, çerçiwe m.