Encamên lêgerînê
çîn 1.oya, işleme, nakış. 2.Çin. 3.sınıf, tabaka.
sos/m sınıf * çîna karker işçi sınıfı
m dalevere
çîn (i) m doğrama
l/ngh doğramak * nan biçîne şorbenîskê mercimek çorbasına ekmeği doğra
çîn (ii) m 1. nakışlama, nakşetme, işleme 2. nakış, işleme 3. oya (iğne, mekik vb. ile yapılan ince dantel) 4. süsleme
l/gh 1. nakışlama, nakşetme, işleme 2. oya işlemek 3. süslemek
çîn (iv) m bükle, lüle, saç lülesi
çîn çêbûn sınıflaşmak, sınıflar oluşmak * di civaka me de jî çîn çêbûne toplumumuz da sınıflar oluşmuş
çîn çîn h 1. nakış nakış 2. lüle lüle
çîn kirin l/gh 1. nakışlamak, nakşetmek 2. oyalamak, oya ile süslemek
olmadık şeyler yapmak
çîna civakî sosyal sınıf
çîna jêrîn nd alt sınıf
çîna navîn sos/nd orta direk
çînaq ant taşlık
çînatî m sınıfsallık
çînayetî bnr çînatî
çîncik m salıncak
çîncîl m beşik
çînçîla zo/m çinçilya (Chinchilla laniger) zo/m çinçilya
çînçîn kirin l/gh lüle lüle yapmak
çînçînî (i) rd 1. işlemeli, nakışlı 2. oyalı 3. lüle lüle
çînçînî (ii) rd sınıflı
çînçînî bûn l/ngh sınıflaşmak
çînçînîbûn sos/m sınıflaşma
çînçînkirî rd lüle lüle * bisk û guliyê çînçînkirî lüle lüle yapılmış perçem ve örükler
çînçînok rd benek benek
çînçînokî rd çopur
çînçînokî bûn l/ngh çopurlaşmak
çînçînokî kirin m çopurlaştırma
l/gh çopurlaştırmak
çînçînokîbûn mçopurlaşma
çîncîrik m salıncak
çînçolek m salıncak, küçük salıncak
çîndar (i) rd işlemeli, nakışlı
çîndar (ii) rd/sos sınıflı
çîneçîne (i) h nakış nakış
çîneçîne (ii) rd 1. sınıf sınıf 2. parça parça
çîng rd az, azıcık * çîngekî bîne em bixwin azcık getir yiyelim.
çîngene nd/nt Çingene
çîngenekî m 1. Çingenece (Çingene dili) 2. h Çingenevari
çîngeneya meheleyê mahalle karısı
çînî Çinli.
m 1. Çince 2. nd/rd Çinli
m lime
m 1. çini 2. rd çini (çiniden yapılmış olan)
çînî (i) m nakışlık
çînî (iii) sos/rd sınıfsal
çînî çînî lime lime
çînî çînî kirin lime lime etmek
çînî raxistin çini döşemek
çînîdar rd çinili
çînîfiroş nd/nt çinici (satan kimse)
çînîfiroşî m çinicilik
çînig m sekiz kiloya denk gelen bir tür hububat ölçüsü
çînik kadınların alınlarına sarkıttıkları saçlar, perçem.
çînik (i) m azıcık, tike (et, ekmek, peynir vb. için)
çînik (ii) m perçem
çînik (iii) rd işlemeli, nakışlı
çînîker nd/nt çinici
çînîkerî m çinicilik
çînîn nakşetmek.
çînker nd/nt 1. nakışçı, işlemeci 2. oyacı
çînkerî m 1. nakışçılık, işlemecilik 2. oyacılık
çînkî m 1. Çince 2. rd/h Çinlilere yaraşır bir biçimde, Çinliler gibi
çînkirî rd 1. nakışlı, işlemeli 2. oyalı
çînkirin m 1. nakışlama, nakşetme 2. oyalama
çînko (i) m çinko (tombala oyunu için)
çînko, çingo (ii) kîm/m 1. çinko (kısaltması Zn) 2. rd çinko (bu elementen yapılma)
çînkograf nd/nt çingograf
çînkografî m çingografi
çînnas nd/nt Sinolog
çînnasî m Sinoloji
çîntaş nd/nt dost (erkek veya kadının evlilik dışı ilişki kurduğu kimse)
çînzan nd/nt Sinolog
çînzanî m Sinoloji
çîn û maçîn nd Çin Maçin, Hindi Çîn
çîn [I] 1. moçik 2. neqş [II] hêza şiyanê; tewax, tewan [III] sinif, tebeqe [IV] 1. xeleq 2. badok, kurîşk
Serenav,mê, welatek mezin e li rojhilat û navenda Asyayê.
Herwiha: Sîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: چین.
Bide ber: çîn.
Herwiha: Çîna, Çînistan, Sîn.
ji: hevreha soranî چین (Çîn), farisî چین (Çîn), pehlewî ??? (Çîn), jisanskriti चीन (Çîne) jicini 秦 (Çîn) ku navê dînastiyekê bû ku li sedsala sêyem bz desthilatiya Çînê dikir..
: çînî
çîn bûn (lêker)(Binihêre:) çîn
çîn kirin (lêker)(Binihêre:) çîn
çînandî 1. hûrkirî 2. pişirandî 3. amade -nanê çînandî 1. nanê ku hûrî tevî xwarinekê kirine 2. xwarina hazir
(rengdêr) hûrkirî , pişirandî , amade -nanê çînandî, nanê ku hûrî tevî xwarinekê kirine, xwarina hazir
çînandin (lêker)hûr kirin (tev tiştekî), (bi ser de) pişirandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: چیناندن
çînandin/diçinîne/biçînîne 1. hûr kirin (tev tiştekî) 2. (bi ser de) pişirandin
çînayetî tebeqî
(rengdêr) tebeqî
çînbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) çîn
çînbûyî (rengdêr) (Binihêre:) çîn
çîncik (navdêr, mê) hêlkan, hêsk, colane, dêdik, deydik, dolîdank, hêlane, hêlanek, hêlanok, hêlekan, hêzok, çîncîrik, çînçolek, dêdîk, deydîk
çîncîrik (navdêr, mê) hêlkan, hêsk, colane, dêdik, deydik, dolîdank, hêlane, hêlanek, hêlanok, hêlekan, hêzok, çîncik, çînçolek, dêdîk, deydîk
çînçolek (navdêr, mê) hêlkan, hêsk, colane, dêdik, deydik, dolîdank, hêlane, hêlanek, hêlanok, hêlekan, hêzok, çîncik, çîncîrik, dêdîk, deydîk
çînek li ser mil xistin (biwêj) madalya û xelatek dan. wî hew dizanibû ku piştî îxanetkirina wî wê çînekî li ser milan bixin, lê karê wan pê xelas bû, guleyek jî berî serê wî dan. (qerf)
çînî interwiktionary gel û zimanê Çînê (navdêr, mê) zimanê Çînê(navdêr) welatiya/ê Çînê, kesa/ê ji Çînê, çînes(rengdêr) tişta/ê Çînê, çîniyan yan zimanê wan: Rojnameyên çînî dinivîsin ku....
Hevwate: sînesî, sînî.
Herwiha: çînesî.
ji: Çîn + -î.
: çînîtî
(navdêr)(Binihêre:) çînî
çînîfiroş (navdêr, mê) ferfurfiroş.
ji: çînî +-firoş
çînik tûncika jinan
(navdêr, mê) nexş, xeml, Tr.: nakışlı, Tr.: perçem, Tr.: tike
çînîker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê çînî dike.
ji: çînî + -ker
çînîkerî (navdêr, mê) porselenkarî.
ji: çînî +-kerî
çînîn (lêker) neqişandin, moçik lê kirin
çînîn/diçînîne/biçînîn 1. neqişandin 2. moçik lê kirin
çînitene (Zazaki) çînîn
çînîvan (navdêr, mê) ferfûrvan.
ji: çînî +-van
çînîvanî (navdêr, mê) ferfûrvanî, pîşekariya çînîçêkirinê.
ji: çînî +-vanî
çînker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê çîn dike, nîgarvan, nexşker, nexşkar.
ji: çîn + -ker
çînkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye çîn kirin
çînkirin (navdêr) nîgarkirin, wênekirin
çînko (navdêr) tûtya, kil, kanzayek bi nîşana Zn e û hejmara wî ya atomî 30 ye.
Bide ber: çinko.
ji wêjeyê: Li navçeya Silopiya ku bi ser Şirnexê ve girêdayî ye, xwendekarê bi navê Ridwan Kaden (17) pîlek (baterî) bi hejandinê şarj dibe, çêkir. Ridwan dibêje; berî salekê fikrek weha hatiye heşê wî û wî dest bi lêkolînê kiriye. Wî dîtîye ku pîlên adetî ji karbon û çînkoyê pêk tên. Ji bo wê jî zû vala dibin.(Netkurd.com, 12/3007).
ji: Ji îtalî zinco ku ihtimal e ji sîng ya farisî be ku tê wateya kevir, ber, sîn, kuç..
: çînkoyî
çînkoyî (navdêr, mê) rewşa çînkobûnê.
ji: çînko + -yî
çînnas (navdêr, mê) Çînzan, Sinolog.
ji: Çîn +-nas
çînnasî (navdêr, mê) Çînzanî.
ji: Çîn +-nasî
çînzan (navdêr, mê) Çînnas, Sinolog.
ji: Çîn +-zan
çînzanî (navdêr, mê) Çînnasî.
ji: Çîn +-zanî
çîn (social) class
çîna navîn middle class
çîn Kategorie
Klasse
çînayetî kategorisch
klassenbezogen
çîn rd. çalin, belekin
m. qenepçe, qenebçe, qenevçe n.
m. çînçînk, oye n.
n. newir, nexs, neqis, newr n.
m. sos. sinife, klase, tabaqa m.
m. çîn n.
çîn çêbûn lng. . sinif bîyene, sinife virazîyene, sinifîyene
çîn kirin lg. newirnayene, neqisnayene, nexsnayene, niqirnayene, neqesnayene
çîna navîn m. sos. sinifa mîyanêne, mundîya mîyanêne, sinifa mîyanêne, mîyansinife, sinifa ortêne m.
çînandin lg. newirnayene, neqisnayene, nexsnayene, niqirnayene, neqesnayene
m. newirnayis, neqisnayis, nexsnayis, niqirnayis, neqesnayis n.
çînaq rd. taq (biza taqe)
çînçîk m. çinçolike, tertîsike, hemçola, çunçêle, çamçolike m.
çînçîla m. zoo. çînçîla, çînçîlya m.
çînçînî rd. çînçînkin
çînçîrik m. çinçolike, tertîsike, hemçola, çunçêle, çamçolike m.
çînçolek m. çinçolike, tertîsike, hemçola, çunçêle, çamçolike m.
çînçolekvan m/n. çinçolikcî, tertîsikwan, çinçolikwan, hemçolawan n.
çîndar rd. sinifin
çîngo m. kîm. çîngo, çînik, çînko n.
çînî m. çînike, fayanse, çînî m.
rd. sinifî, sinifên
m/n. çînij n.
m. çînkî n. *çîn û maçîn çîn û maçîn
çînî bûn lng. . sinif bîyene, sinifevirazîyene, sinifîyene
çînik rd. çîni k, çînçi ni k
çînker m/n. newirnayox, nexsbend, neqiswan, newrwan, nexscî n.
çînkerî m. newirnayoxîye, nexsbendîye, neqiswanîye, nexscîyênî, newirnayoxênî, nexsbendênî m.
çînkirî rd. newirnaye, neqiskerde, nexskerde, newirin, nexsin
çînkirin m. newirnayis, neqisnayis, nexsnayis, niqirnayis, neqesnayis n.
çînko m. kîm. çîngo, çînik, çînko n.
çîn Ĉinio, Ĉinujo.
Ĥinio
Ĥinujo
çînî ĉina
ĥina