Encamên lêgerînê
çîk kıvılcım.
m 1. kıvılcım (yanmakta olan bir maddeden sıçrayan küçük ateş parçası) 2. kıvılcım (demir ve taş gibi maddelerin güçlü çarpışmasında sıçrayan ateş durumundaki küçük parça) 3. kıvılcım (çok küçük ateş koru)
m 1. belâ, kada 2. nazar
m 1. acı, ıstırap, sancı, sızı, zarp (güçlü, şiddetli etki) * di girmilkên min de çîkeke bişewat heye omuzlarımda bir yanma acısı var * ji ber çîka birînê milê xwe naleqîne yaranın zarpından kolunu kıpırdatmıyor 2. ağrı, keskin ağır (kısa süreli) çîk kete didanê min dişime bir ağrı girdi 3. kısa çığlık * çîkek li erdê yek li esman e çığlığı yeri göğü doldurdu
çîk lê ketin -e nazar değmek
çîk (iii) rd 1. çiğ 2. m çiğ köfte
çîk (iv) n mayalanmamış süt
çîk (v) n şey (belirsiz bir anlamda, madde, eşya, söz, olay, iş, durum vb. durumlar için)
çîk (vii) rd 1. dik 2. aşık kemiğinin dik gelmesi
çîk bûn (i) l/ngh koyulaşmak (renkler için)
çîk bûn (ii) l/ngh nüfuz etmek
çîk bûn (iii) l/ngh dikleşmek, dik durmak
çîk çîk h sızım sızım * piyê min çîk çîk dide bacağım sızım sızım sızlıyor
çığlık çığlığa (çocuklar için)
çîk dan (i) l/gh 2. kıvılcımlanmak 2. ışımak
çîk dan (ii) l/gh sancımak, sızlamak * birîna min carinan çîk dide yaram bazen sızlıyor
çîk jê rijîn 1) kıvılcım saçmak 2) ışımak
çîk ji ber çavê (yekî) çûn (an jî pekîn) yıldızları saymak * şemaq lê da çîk ji ber çavan pekiya bir tokat vurdu, yıldızları saydı
çîk kirin (i) l/gh koyulaştırmak (renkler için)
çîk rijandin l/gh ışıtmak
çîk sayî rd apaçık (gök yüzü)
çîk sayîtî m apaçıklık
çîka (yekî) lê ketin belâsı birine bulaşmak
çîka êşê danîn sızı dinmek
çîkandin m bağırtma
l/gh bağırtmak
çîkbûn (i) m koyulaşma
çîkbûn (ii) m nüfuz etme
çîkbûn (iii) m dikleşme, dik durma
çîkçîgo zo/nd bir kuş türü
çîkçikan zo/m ağaçkakan
çîkdan (i) m 1. kıvılcımlanma 2. ışıma
çîkdan (ii) m sancıma, sızlama
çîkdar (i) rd kıvılcımlı
çîkdar (ii) rd sızılı
çîkdayîn (i) m kıvılcımlanış
çîkdayîn (ii) m sızlayış
çîkene n çiğit (pamuk çekirdeği)
çîkil m kıvılcım, çakın, çakım, uçkun * çîka agir ateş uçkunu
çîkîtî m koyuluk
çîkkirin (i) m koyulaştırma (renk için)
çîkkirin (ii) m nüfuz etme
l/gh nüfuz etmek
çîkmend rd nüfuz sahibi
çîkmendî m nüfuz sahibi olma
çîkolate çikolata.
m çikolata
çîkolatefiroş nd/nt çikolatacı (satan kimse)
çîkolatefiroşî m çikolatacılık
çîkolatehez nd/nt çikolatacı (seven kimse)
çîkolatehezî m çikolatacılık
çîkolatevan nd/nt çikolatacı
çîkolatevanî m çikolatacılık
çîkrijandin m ışıtma
çîk [I] 1. çirûsk 2. pêt 3. alafa pêşîn [II] ango, wate
1. filan tişt Cînav(navdêr, mê) stêr,di kurmanciya xorasanê , filan tişt: çîkê te, kîr yan gun.
Herwiha: çîka çilek çîksayî.
Bikaranîn: Lêker: çîk bûn, çîk kirin. Navdêr: çîkbûn, çîkkirin Rengdêr: çîkbûyî, çîkkirî 2. dilop,çilk,libên avê, hebên baranê (navdêr, mê) (Binihêre:) çip 3. Çirîskên êgir, libên êgir, hebên biçûk ên agir (navdêr, nêr) (Binihêre:) çip 4. ajelên difirrin (navdêr)(Binihêre:) çûk 4. çi tişt (navdêr)(Binihêre:) çi û tişt 5. çîksayî, çîksahî. Binêre; çîksayî 6. hedef di yariya çûkanê de (navdêr, mê) (Binihêre:) çûk
çîk bûn (lêker)(Binihêre:) çîk
çîk dan (lêker)(Binihêre:) çîk
çîk jê weşîn (biwêj) pir hers bûn. ape îsmet wer bûbû ku çîk jê diweşîn.
çîk kirin (lêker)(Binihêre:) çîk
çîk rijandin (Binihêre:) çîk
çîk sekinîn (lêker) zîç sekinin, tîk sekinîn, çîç bûn, kip sekinîn, çik sekinîn.
ji: çîk + sekinîn
çîka çilek (navdêr)(navdêr, mê) gilavêj,Zehra, Venûs,duyem exteek ji Rojê di pergala rojê de.
Herwiha: çîk.
ji: çîk+çilek
çîkandin (navdêr, mê) qîjandin, hewarkirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: چیکاندن
çîkanê (navdêr, mê) yarîyek lîstine zarok di bin du bir yek liber çîkê dimîne û ya din xwe di veşêre bira liber çîkê dê xwe parve kin hin dê mînin û hin dê çin li bira hevdijê xwe gerin tanî hindekan ji wan di girin evca dê ew kevin ber çîkê lê heger nekarîn bira ve+arî peyda bikin û bigirin yek jiwan dê hêt bi dizîve destê xwe li çîkê bi de dê dubare serkevin herin xwe vê+êrin
çîkasawî (navdêr, mê) zimanê çîkasawan (zimanek hindiyanî ye û bi taybetî li Oklahomayê tê peyivîn).
ji: çîkasaw + -î.
: çîkasawîtî
çîkasawîtî (navdêr, mê) rewşa çîkasawîbûnê.
ji: çîkasawî + -tî
çîkbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) çîk
çîkbûyî (rengdêr) (Binihêre:) çîk
çîkdan (navdêr, mê) (Binihêre:) çîk
çîkdar (rengdêr) çirûskdar, pirîskdar, biçirûsk, biçîk, jandar, bijan, bitajan, biaran, bi arinc, rencûr.
ji: çîk +-dar
çîkîtî (navdêr, mê) tarîtî, girtîbûn.
ji: çîk +-îtî
çîkkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye çîk kirin
çîkkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) çîk
çîkmend (navdêr, mê) desthilat, kartêker, kara.
ji: çîk +-mend
çîknayene (Zazaki) çîkandin
çîksayî (rengdêr) bi temamî sayî, bêyî ku ti ewr lê hebin.
Herwiha: çîksahî.
ji wêjeyê: Çîroka dem û devranên tenêtiyê ye ev helbest ku li kêleka wêneyê te li çarçoveyek reş hilawistiyeawirên te mîna mindalek şîrîn û xweşkok edi awêneyan de esmanek çîksayî berfa te ya heliyayî di eşqa ewil de. Min bi keziyên dilê xwe hûnand vê helbestê nizanim kî û kî hene tê de.(Berken Bereh: Kilama bajarên tarî, ji berhevoka Cîhan Roj: Mûmên welat, Amude.com, 12/2004).
ji: çîk + sayî
çîk Ding
çîkî funkelnd
leuchtend
çîk n. ewk. emin, çî, neha, nim, çena n.
m. kalkufta, xagkufta, kufta kale m.
n. ana. sipîyê çi m., sipîyê çîs m., sipeyê çi m., sipê çimî n.
m. çîk, çeq, çîkele, piskele, gizgalik, pesk, çêle, gizgarik, piskene, piskone, çeley, çiqlik, koz n.
m. ziqit, çîk, tewe, tîre n.
çîk dan g. çîk dayene, çeqayene
lg. ziqitnayene, çîk dayene, tewe kerdene, tîrenayene
çîkandîn lg. . çîknayene
çîkandin lg. . çîknayene, qîrnayene, qêrnayene, qîjnayene
çîkdar rd. çîkin, çeqin, çîkdar
rd. gkin, janin, jandar, teweyin, çîkdar, dejin, jandar
çîkene n. dendike, çîgîte (peme) m.
çîkil m. çîk, çeq, çîkele, piskele, gizgalik, pesk, çêle, gizgarik, piskene, piskone, çeley, çiqlik, koz n.
çîkîn lng. . çîkayene, zirçayene, qîjayene, çîkîyene
çîkkirin m. ziqitnayis, çîkdayis, tewekerdis, tîrenayis n.
çîkolate m. çîkolate, çikolata m.
çîksayî rd. çîk sayî, çîk paka
çîkufte n. kalkufta, xagkufta, kufta kale m.
çîkvêketin lg. çîk estene, çîk perayene