Wateya peyva xûy
xûyn 1. huy, mizaç, yaradılış (insanın yaradılış ve özelliklerinin tümü, haslet, karakter) 2. huy (iç güdü durumunu almış alışkanlık) 3. âdet, alışkı, alışkanlık * kirina vî tiştî ji xwe re kiriye xûy bunu yapmaya kendine âdet edinmiş * me ji xwe re kiriye xûy, piştî nîvro em bi tombela dileyîzin alışkı edinmişiz, öğleden sonra tombala oyunuyoruz
xûy(navdêr, mê) xislet, karakter, xusûsiyet, taybetmendî, taybetî, çawanî, çawanbûna tiştekî, leheng, qehreman.
Herwiha: xwiy
xûyn. mûsayis n.r xuye m.r îtiyat n.
m. xuye m.r tabîat n.r mîzaç n.