Wateya peyva kerî
kerîsürü.
n 1. parçe (bir bütünden ayrılan, ayrı sayılan veya artakalan şey) * keriyek nan bir parça ekmek 2. dilim (ekkmek dilimi için) 3. bölüntü 4. kısım, bölük, kesim
kerî[I] simbilên bipûrt ên bi serê cîl û cegên ve kerî [II] xilek pez ê ji 100 hebî heta 200’î *heft kerî pez, li bin siya darekê mexel tên kerî [III] 1. parçe 2. bir 3. tîke *nanê ku bibe kerî, hev nagire [IV] rewşa nebihîstina guhan, xwe li keriyê danîn, xwe nebelediyê û nebihîstinê danîn
1. çend kes yan tişt (navdêr, nêr) kom, grûp, birr, celeb, ref, revde, ajal, col, celeb, colek, garan,naxir çendîn kes yan tişt bi hev re, gelek kes yan tişt li gel hev: keriyek pezî yê nêzî 100 mih û berx û beranan, koz, hoz.
Herwiha: ker , keri.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: که‌ریNêzîkî, bir, boş, celeb , col, colek, ebûr, garan, garan, gele, gêşkûn, kewte, naxir, qefle, qermelax, qewte, ref, revde, revo , rewî, şêrgele, tewere, zurbe.
Bide ber: serî.
Bikaranîn: Lêker: kerî kirin. Navdêr: kerîkirin Rengdêr: kerîkirî.
Bikaranîn: Lêker: kerî kirin. Navdêr: kerîkirin Rengdêr: kerîkirî.
ji: herwiha ker , hevreha farisiya kevn kare- (koma mirovan/leşkeran -> leşker), latviyayî kara(spēks) (leşker), lîtwanî kar(iuomenė), prûsiya kevn kargis, gotî ?????? (harjis), almanî Heer, danmarkî û norwecî hær, swêdî här, inglîziya kevn here, îrlendiya kevn cuire, yûnaniya kevn κοίρανος (koîranos: serleşker)... hemû ji Proto-hindûewropî kor-os, kory-os. Ji eynî rehî belkî herwiha peyva (leş)ker û (es)ker.
kerîgroße Herde
Haufen
Herde
Menge
Viehherde
kerîm. bêle, kêriye, bire, cole, bole, surîye, buele m.
m. herîye, herênî m.
m. kerîye, kerênî m.
n. parçe, lete, kerî, qet n.
kerîkerî, nebûna hinêra bîstinê / guhlêbûnê