Wateya peyva binaxe
binaxen 1. temel, esas (bir yapının toprak altında kalan ve yapıya dayanak olan duvar, taban vb. bölümlerinin tümü) 2. temel (bu bölümleri yapmak için kazılan çukur) 3. mat/m taban, kaide 4. bel kemiği (bir şeyin varlığı ile ilgili temel bölümü, esas) 5. alt yapı, temel, yapı
binaxem. bingeh, hîm, esas, temel, binaçe, baz, xîm n.
n. rike m., rikim n.